یعنی چه
این عبارت به تمامی آفرینشهای ادبی، دیوانهای شعر، کتابهای نقد ادبی و تصحیحهای متون کهن عرفانی تعلق دارد که توسط دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی (م. سرشک) تالیف و به جامعه فرهنگی ایران ارائه شده است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت واژهبهواژه و بر اساس قواعد آوانگاری زبان فارسی به صورت «اَثَرِ مُحَمَّدرِضا شَفِیعِیِ کَدْکَنِی» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً کلمه «اثر محمدرضا شفیعی کدکنی» با ۲۰ حرف است. همچنین نمونههای شاخص آن شامل «در کوچه باغهای نیشابور»، «موسیقی شعر» و «صور خیال در شعر فارسی» میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به آثار این استاد بزرگ از واژگانی نظیر Work یا Opus در کنار نام ایشان استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این ترکیب شامل واژههایی چون «نوشتههای شفیعی کدکنی»، «سرودههای م. سرشک»، «تالیفات کدکنی» و «تصحیحات عرفانی وی» است.
نماد چیست
در حوزه نقد ادبی و عرفان، اثر شفیعی کدکنی نماد تجلی بیرونی اندیشه و روح پویای اوست. در شعر او، عناصر طبیعت مانند باران و درخت نماد پویایی اجتماعی و هویت میهنی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل اثر محمدرضا شفیعی کدکنی
عبارت «اثر محمدرضا شفیعی کدکنی» به مجموعه مکتوبات و آفریدههای ادبی یکی از ستونهای استوار ادبیات معاصر ایران اشاره دارد. آثار وی را میتوان به طور کلی در سه حوزه شعر (مانند مجموعه در کوچهباغهای نیشابور)، نقد و پژوهش ادبی (مانند صور خیال در شعر فارسی) و تصحیح متون کهن عرفانی (مانند تذکرةالاولیاء عطار) دستهبندی کرد.
این آثار به دلیل برخورداری از نگاهی نو، علمی و عمیق، به عنوان منابع مرجع در دانشگاهها و محافل ادبی شناخته میشوند و نمادی از پیوند استوار سنت ادبی و مدرنیته به شمار میروند.