بی وجودی یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل بی وجودی

واژه بی‌وجودی از نظر ساختاری ترکیبی از پیشوند سلبی فارسی «بی»، واژه عربی «وجود» و یای مصدری است. این کلمه بر اساس بستری که در آن به کار می‌رود، دو معنای کاملاً متمایز را به ذهن متبادر می‌کند؛ در ادبیات فلسفی و لغوی به معنای عدم، نیستی و فقدان اصالت یا نمود خارجی است.

از سوی دیگر، در زبان عامیانه و تداول روزمره مردم، این واژه بار معنایی منفی و اخلاقی دارد. وقتی فردی بی‌وجود خوانده می‌شود، منظور بی‌عرضگی، کم‌جربزگی، بزدلی و فرومایگی اوست؛ یعنی کسی که وجودش نفعی برای جامعه و همنوعانش ندارد و توانایی ابراز شجاعت یا مسئولیت‌پذیری را در خود نمی‌بیند.