یعنی چه
«ابتدا» به معنای آغاز، شروع و نخستین مرحله از هر کار یا پدیده است و «انتها» به معنای پایان، فرجام و آخرین حد از هر چیز میباشد. ترکیب این دو واژه در کنار هم به معنای «از آغاز تا پایان»، سراسر یک مسیر یا زمان، و مرزهای کامل یک مفهوم یا شیء به کار میرود.
تلفظ
این ترکیب واژگانی در زبان فارسی به صورت «اِبتِدا وَ اِنتِها» تلفظ میشود که هر دو کلمه از زبان عربی به فارسی وارد شدهاند.
در جدول
پاسخ دقیق و ۱۱ حرفی برای این کلمه در جدول، خودِ عبارت «ابتدا و انتها» است. کلمات مشابهی چون آغاز و پایان نیز میتوانند راهگشا باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم ترکیب آغاز و پایان از عبارت Beginning and End استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی که ریشه اصلی این دو واژه است، از ترکیب البداية والنهاية برای بیان این مفهوم استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، کلمه Başlangıç به معنای ابتدا و کلمه Son به معنای انتها است که ترکیب آنها این مفهوم را میسازد.
جمعبندی و توضیح کامل ابتدا و انتها
عبارت «ابتدا و انتها» نمایانگر کل مسیر، زمان یا حد و مرز یک پدیده از نخستین لحظه شکلگیری تا آخرین مرحله فرجام آن است. این دو واژه که خود متضاد یکدیگر هستند، در کنار هم یک تمامیت و چرخه کامل را میسازند که در فرهنگها و ملل مختلف با نمادهایی چون آلفا و امگا یا اوروبوروس (ماری که دم خود را میخورد) به تصویر کشیده میشود.
در حوزه ادبیات و معارف قرآنی نیز هرچند این ترکیب به صورت مستقیم نیامده، اما ریشههای آن (بَدَأَ و نَهَیَ) کاربرد فراوانی دارند. همچنین در علم تجوید، ابتدا به عنوان اصطلاحی تخصصی در مقابل وقف به کار میرود و مفهوم مطلقِ آغاز و پایان جهان، در نامهای باریتعالی یعنی «الأوَّل و الآخر» تجلی یافته است.