یعنی چه
این عبارت به معنای صدایی بسیار بلند، ناهنجار و پر از خشم است که معمولاً با هدف تهدید، ایجاد هیاهو، دعوا یا به دلیل از دست دادن تعادل روحی و بدمستی سر داده میشود. این نوع فریاد نشاندهنده طغیان احساسات منفی و پرخاشگری علنی است.
تلفظ
ترکیب وصفی «فریاد پرخاشجویانه» در زبان فارسی به صورت [فَ ریا دِ پَر خاش جو یا نِ] تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، عبارت «فریاد پرخاشجویانه» به عنوان کلید یا راهنما قرار میگیرد که پاسخ دقیق آن واژه ۵ حرفی «عربده» است. خود این عبارت راهنما نیز دقیقاً ۱۶ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از ترکیبهایی مانند Aggressive shout (فریاد تهاجمی) یا واژههای Howl و Shouting استفاده میشود.
در قرآن
عین واژه «عربده» در قرآن کریم نیامده است، اما قرآن برای توصیف فریادهای بلند، زشت و ناپسند که حریم صوتی جامعه را میشکنند، از تعابیری همچون «أَنْكَرَ الْأَصْوَاتِ» (زشتترین صداها که به صدای الاغ تشبیه شده در آیه ۱۹ سوره لقمان) و واژه «صَیْحة» (بانگ مرگبار و شدید) استفاده کرده است.
نماد چیست
در فرهنگ عامه، ادبیات کلاسیک و اخلاق جامعه، این نوع فریاد نماد صریح بیخردی (سفاهت)، خشم کنترلنشده، بدمستی و تعدی به آرامش و آسایش روانی دیگران تلقی میشود و رفتاری کاملاً مذموم است.
جمعبندی و توضیح کامل فریاد پرخاشجویانه
عبارت «فریاد پرخاشجویانه» یک ترکیب وصفی دقیق در زبان فارسی است که به عنوان معنای لغوی واژه «عربده» شناخته میشود. این اصطلاح در کتابهای درسی ادبیات فارسی (مانند پایه دهم) برای تفهیم بهتر معنای عربده به دانشآموزان آموزش داده میشود و نشاندهنده بانگی بلند، خشن و آمیخته به تندخویی و ستیزهجویی است.
این واژه از نظر ریشهشناسی ترکیبی از «فریاد» (با ریشه پهلوی) و «پرخاشجو» (برگرفته از واژه پهلوی parxāš به معنی جنگ) است. در ادبیات و عرف جامعه، سر دادن چنین فریادی نشانهای از بدمستی، خشم افسارگسیخته و زیر پا گذاشتن حقوق شهروندی و آرامش دیگران است که در متون دینی نیز از آن به عنوان یکی از ناپسندترین صداها یاد میشود.