یعنی چه
این واژه صفتِ مربوط به ویژگیها، باورها یا سبک زندگی گروهی از پروتستانهای تندرو و اصلاحطلب مذهبی در سدههای شانزدهم و هفدهم میلادی است. در زبان عمومی، این اصطلاح مجازاً به افرادی اطلاق میشود که در امور اخلاقی و مذهبی فوقالعاده سختگیر، زاهد پیشه و مخالف سرسخت تجمل و لذتجویی هستند.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت «وابسته به پیوریتَنها» است که بخش اصلی آن از کلمه انگلیسی Puritan گرفته شده است.
در جدول
در پاسخهای جدول، با توجه به تعداد حروف درخواستی، طراحان معمولاً خودِ عبارت یا معادلهایی نظیر پاکدینانه و زاهدانه را مد نظر قرار میدهند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Puritanical برای توصیف رفتارهای بسیار سختگیرانه اخلاقی و مذهبیِ منسوب به این فرقه استفاده میشود.
در قرآن
از آنجا که این کلمه یک اصطلاح تاریخی-مذهبی مربوط به تاریخ مسیحیت و جریانهای پس از اصلاحات پروتستانی در اروپا (قرن ۱۶ میلادی) است، هیچگونه ریشه، مفهوم یا کاربرد مستقیمی در متن قرآن کریم ندارد.
نماد چیست
نمادهای این واژه شامل لباسهای بسیار ساده و تیره بدون زرقوبرق (مانند کلاههای لبهدار بلند برای مردان)، کتاب مقدس به عنوان تنها مرجع قانون، و مخالفت شدید با هرگونه مظهر شادی یا جشنهای سنتی (نظیر کریسمس و تئاتر) است.
جمعبندی و توضیح کامل وابسته به پیوریتن ها
عبارت «وابسته به پیوریتنها» ریشه در تاریخ مذهبی اروپا و قرن شانزدهم میلادی دارد. واژه پیوریتن در ابتدا به عنوان یک اصطلاح تحقیرآمیز برای آن دسته از پروتستانهای تندرویی به کار میرفت که اصرار داشتند کلیسای انگلستان باید از تمام عناصر و رسوم باقیمانده از کاتولیکِ رم «پاکسازی» شود. این واژه از ریشه لاتین Purus به معنی پاک و خالص گرفته شده است.
امروزه این اصطلاح از قالب صرفاً مذهبی خود فراتر رفته و در ادبیات عمومی و روانشناسی به عنوان یک صفت برای توصیف افراد یا دیدگاههای بسیار سختگیر، زاهدانه، پورتیکال و مخالف لذتجویی استفاده میشود. ویژگی بارز این جریان فکری، تاکید مفرط بر سادگی، پارسایی و نفی هرگونه تجملگرایی است.