یعنی چه
تسبق فعلی مضارع از ریشه «س-ب-ق» است که برای دوم شخص مفرد (تو پیشی میگیری) یا سوم شخص مفرد مؤنث (او پیشی میگیرد) به کار میرود و معنای تقدم، جلو افتادن و سبقت گرفتن را افاده میکند.
تلفظ
این واژه به صورت تَسْـبِـق (با فتح ت، سكون س، و کسر ب) تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلمات متقاطع با مفهوم پیشی گرفتن یا سبقت گرفتن، کلمه ۴ حرفی «تسبق» میتواند به عنوان پاسخ مد نظر قرار گیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، میتوان از افعالی که مفهوم جلو افتادن و تقدم زمانی یا مکانی را میرسانند استفاده کرد.
به فارسی
معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی شامل عباراتی چون پیشی گرفتن، جلو افتادن، سبقت جویی و تقدم یافتن بر دیگران است.
در قرآن
این واژه در قرآن کریم به معنای پیشی گرفتن امتها از اجل و زمان تعیینشدهشان به کار رفته است؛ همانطور که در آیه «مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ» اشاره شده که هیچ امتی از اجل خود پیشی نمیگیرد و از آن عقب نمیماند.
نماد چیست
کلمه تسبق یک فعل و مفهوم انتزاعیِ حرکتی و زمانی است؛ به همین دلیل در فرهنگ، اسطورهشناسی یا مذهب نماد فیزیکی، مادی یا نشانه خاصی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل تسبق
واژه «تسبق» یک فعل مضارع عربی از ریشه «س-ب-ق» است که وارد ادبیات و فرهنگهای واژگان شده است. این کلمه به معنای پیشی گرفتن، جلو افتادن و تقدم یافتن بر دیگری است و بسته به ساختار جمله میتواند به معنای «تو پیشی میگیری» یا «آن زن پیشی میگیرد» باشد.
این کلمه در قرآن کریم نیز کاربرد دارد و مشخصاً در سورههای مؤمنون و حجر برای بیان این مفهوم که هیچ قوم و امتی نمیتواند بر زمان مرگ و اجل حتمی خود پیشی بگیرد یا از آن عقب بماند، استفاده شده است. همخانوادههای معروفی همچون سبقت، مسابقه و سابق در زبان فارسی کاربرد بسیار زیادی دارند.