یعنی چه
این اصطلاح برای توصیف حالتی به کار میرود که فردی مال، جان، وقت یا توان خود را بدون هیچگونه خسّت، امتناع یا سختگیری در اختیار دیگری بگذارد یا در راهی صرف کند. این واژه یک مفهوم انتزاعی رفتاری را نشان میدهد که بر گشادهدستی و صمیمیت در عمل دلالت دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت [بیمُ ضا یَ قِ] است که از پیشوند نفی «بی» و واژهٔ عربی «مضایقه» ساخته شده است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، کلمهٔ «بی مضایقه» دقیقاً ۸ حرف دارد. از دیگر پاسخهای احتمالی و مشابه برای این مفهوم میتوان به «بیدریغ» یا «روان» اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن متن، واژههای متفاوتی معادل این اصطلاح هستند. جوداً و بلا تردد نیز برگردانهای معنایی آن در زبان عربی هستند.
به فارسی
این کلمه یک صفت یا قید مرکب بالکنایه در زبان فارسی است. از واژههای همخانوادهٔ بخش عربی آن میتوان به ضیق (تنگی)، تضییق (تنگ گرفتن) و مضایقت اشاره کرد. متضاد آن نیز ترکیبات «با مضایقه» و «خسیسانه» هستند.
نماد چیست
ترکیب بیمضایقه یک اصطلاح اخلاقی و رفتاری است؛ به همین دلیل نماد فیزیکی، مادی یا جانوری خاصی در فرهنگها برای آن تعریف نشده است. همچنین این واژه به صورت مستقیم در قرآن نیامده، گرچه ریشهٔ آن (ض-ی-ق) در آیات به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل بی مضایقه
واژهٔ «بیمضایقه» یک ترکیب صفت یا قید مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب پیشوند نفی فارسی «بی» و اسم مصدر عربی «مضایقه» (از ریشه ضیق به معنای تنگی و سختگیری) شکل گرفته است. این کلمه در اصطلاح به معنای بذل و بخشش بدون خودداری، گشادهدستی تمام و انجام دادن کاری در حد توان بدون بهانهجویی و عذرآوردن است.
در کاربردهای روزمره و ادبی، وقتی کسی لطف، محبت، ثروت یا تلاش خود را بدون هیچگونه چشمداشت و سختگیری نثار دیگری میکند، از این تعبیر استفاده میشود. این واژه از نظر معنایی قرابت نزدیکی با مفاهیمی چون ایثار، فداکاری و سخاوت دارد و جلوهای از رفتار منصفانه و کریمانه را در تعاملات انسانی به تصویر میکشد.