یعنی چه
شرابشناسی دانش و علمی است که به مطالعه و بررسی دقیق تمامی مراحل ساخت شراب از جمله انتخاب انگور، فرایند تخمیر، پیرایش، ارزیابی طعم، بو، عطر و کیفیت نهایی آن میپردازد.
تلفظ
این واژه به صورت «شَرابشِناسی» تلفظ میشود. از نظر ریشهشناختی، «شراب» از ریشهٔ عربی «شَ رَ بَ» (به معنی نوشیدن) و «شناسی» از بن مضارع «شناس» (از مصدر فارسی شناختن) ترکیب شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این سؤال در جدول «شراب شناسی» است که ۹ حرف دارد. از معادلهای دیگر آن میتوان به «میشناسی» یا «علمالخمر» اشاره کرد.
به انگلیسی
معادل رسمی و تخصصی این واژه در زبان انگلیسی Oenology یا Enology است. در زبان عربی به آن علم الخمور و در ترکی Şarap bilimi میگویند.
به فارسی
برگردان و معادل اصیل فارسی این اصطلاح، «مِیشناسی» است. همخانوادههای این واژه شامل شراب، شناس، شناخت، مشروب، شُرب، تشریب و شناسایی هستند.
در قرآن
خودِ ترکیب «شرابشناسی» در قرآن وجود ندارد. با این حال، واژهٔ «شَراب» ۱۱ بار در قرآن به کار رفته که در بیشتر مواضع به معنی مطلقِ «نوشیدنی» (مانند آب، عسل و نوشیدنیهای بهشتی) است و برای مایعات مستکننده از واژه «خَمر» استفاده شده است.
نماد چیست
شراب در ادبیات و عرفان شرق نماد عشق مفرط، معرفت شهودی و مستی روحانی است. از این رو، شرابشناسی در نگاه استعاری و مجاز میتواند به معنای «شناخت اسرار عشق و معرفت درون» تعبیر شود. در آیین مسیحیت نیز شراب نماد برکت و خون عیسی مسیح است.
جمعبندی و توضیح کامل شراب شناسی
شرابشناسی به عنوان یک دانش تخصصی و علمی، به بررسی و مطالعه همهجانبه فرایند تولید، نگهداری و ارزیابی کیفی شراب میپردازد. این علم که در زبان انگلیسی Oenology نامیده میشود، ترکیبی از هنر سنتی و علوم آزمایشگاهی مدرن برای دستیابی به بهترین عطر و طعم است.
در فرهنگ و زبان فارسی، معادل سنتی این واژه «میشناسی» یا «علمالخمر» است. اگرچه ریشه واژه شراب عربی است، اما کاربرد آن در ادبیات عرفانی ما جایگاه ویژهای دارد و به عنوان نمادی از معرفت درون و عشق الهی شناخته میشود، در حالی که در قرآن کریم واژه شراب بیشتر به معنای عامِ نوشیدنیهای پاک به کار رفته است.