یعنی چه
این عبارت برای جلب توجه خواننده یا شنونده به نکتهای مهم و دارای اهمیت کاربرد دارد؛ موضوعی که ارزش مطرح شدن و یادآوری را دارد.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت [قْا/بِ/لِ/ذِکْر/اَسْتْ] است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدول خودِ «قابل ذکر است» با ۱۰ حرف است.
به انگلیسی
در متون علمی و مقالهنویسی انگلیسی از این عبارات برای اشاره به نکات کلیدی استفاده میشود.
به عربی
این عبارات در زبان عربی دقیقاً همان کارکرد ساختاری و معنایی را در متن ایفا میکنند.
به فارسی
برابرهای اصیل و روان فارسی این ترکیب شامل «گفتنی است»، «شایان یادآوری است» و «خاطرنشان میشود» است.
در قرآن
خود عبارت «قابل ذکر است» در قرآن وجود ندارد. با این حال، کلمات سازنده آن مانند «قابل» (در آیه ۳ سوره غافر: قَابِلِ التَّوْبِ) و «ذکر» (در آیات متعدد مانند آیه ۹ سوره حجر: إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ) به کار رفتهاند.
جمعبندی و توضیح کامل قابل ذکر است
عبارت «قابل ذکر است» یکی از ترکیبات اسنادی و کلیشههای رایج در زبان فارسی نوشتاری، بهویژه در سبکهای اداری، مطبوعاتی و دانشگاهی است. این عبارت ترکیبی از دو واژه عربی «قابل» و «ذکر» همراه با فعل ربطی فارسی «است» تشکیل شده و وظیفه اصلی آن، برجستهسازی یک نکته و جلب نظر مخاطب به موضوعی بااهمیت است.
از نظر نگارشی، این عبارت به عنوان یک رابط معنایی عمل میکند که پیوستگی متن را حفظ کرده و به خواننده هشدار میدهد که اطلاعات پس از آن، دارای ارزش تحلیلی یا استنادی بالایی هستند. در برگردانهای زبانی نیز معادلهای دقیقی در انگلیسی و عربی دارد که همگی یک مفهوم ساختاری واحد را منتقل میکنند.