یعنی چه
طاسک پرچم به قبه، گوی یا آویز کوچک پیالهمانندی از جنس طلا، نقره یا برنج گفته میشود که در بالاترین قسمت چوب پرچم (علم) تعبیه میشد. این قطعه علاوه بر استوار نگه داشتن پرچم، جنبهٔ زیبایی و تشریفاتی داشته است. واژهٔ طاسک در واقع صورت تصغیر (کوچکشده) کلمهٔ طاس است.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ «طاسک» با فتح سین (طاسَک) به معنای کاسهٔ کوچک و «پرچم» با فتح پ و سکون ر (پَرچَم) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این مدخل دقیقاً ۸ حرف دارد و به عنوان نشانه، قبه یا آویز بالای درفش شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این قطعهٔ تزئینی و گویمانند که در بالاترین نقطهٔ میلهٔ پرچم قرار میگیرد، از اصطلاحات فوق استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی به بخش گنبدیشکل یا انارمانند بالای پرچمهای نظامی و تشریفاتی این اصطلاحات را اطلاق میکنند.
نماد چیست
در فرهنگ حماسی و ادبیات نظامی ایران کهن، طاسک پرچم نماد جلال، عظمت و پیروزی سپاه بوده است. بلند بودن طاسک پرچم لشکر در اشعار کلاسیک مایهٔ فخر و اقتدار پادشاهان شمرده میشد و گاه شاعران آن را در درخشندگی به ماه و خورشید تشبیه میکردند.
جمعبندی و توضیح کامل طاسک پرچم
واژهٔ «طاسک پرچم» یک ترکیب اصیل، کهن و متعلق به ادبیات نظامی و حماسی فارسی است. این اصطلاح به قبه، گوی یا آویز پیالهمانند کوچکی اشاره دارد که از فلزات گرانبها مانند طلا و نقره ساخته میشد و در بالاترین نقطهٔ میلهٔ پرچم یا درفش قرار میگرفت تا جلوه و شکوه آن را دوچندان کند.
از نظر ریشهشناسی، «طاسک» واژهای معرب از «تاس» فارسی به همراه کاف تصغیر است که به معنای ظرف یا پیالهٔ کوچک است. این اصطلاح امروزه کاربرد روزمره ندارد و بیشتر یک مفهوم تاریخی و لغوی محسوب میشود که در شعر شعرا به عنوان نمادی از اقتدار و برافراشتگی پرچم پادشاهان به کار میرفته است.