یعنی چه
این واژه فعل امر از مصدر «پرهیزیدن» یا «پرهیز کردن» است که در لغتنامههای معتبر فارسی مانند دهخدا، معین و عمید به مفاهیمی چون امساک کردن، خودداری کردن و پارسایی کردن نیز تعبیر شده است.
مترادف
واژههای فوق نزدیکترین هممعنیها به شکل فعلی و امری این کلمه هستند.
تلفظ
تلفظ این واژه با کسر یا فتح باء آغازین و سکون پ و ر صورت میگیرد.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول بر اساس تعداد حروف، واژهٔ ۶ حرفی «بپرهیز» یا جایگزینهای آن است.
به انگلیسی
بسته به بافت متن و کاربرد (مانند پرهیز غذایی یا دوری اخلاقی) از این افعال امر استفاده میشود.
به عربی
در متون و ترجمههای عربی، این دو فعل دقیقترین معادلهای امری برای بپرهیز هستند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای بیان مفهوم دوری و پرهیزکاری از این افعال استفاده میشود.
نماد چیست
اگرچه این کلمه نماد گرافیکی ثبتشدهای ندارد، اما در ادبیات عرفانی و سنتی، مفهوم پرهیز و تقوا با «سپر» (به نشانهٔ محافظت از روح در برابر گناه) یا «امساک و رژیم» (در طب سنتی برای پاکسازی بدن) تداعی و نمادگذاری میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بپرهیز
واژهٔ «بپرهیز» یک فعل امر اصیل و کاملاً فارسی است که ریشه در زبان پهلوی (فارسی میانه) دارد و از واژهٔ pahrēz یا parihēz به معنای مراقبت، حفاظت و دوری گرفته شده است. این کلمه در طول تاریخ زبان فارسی همواره مفهوم خویشتنداری، دوری از گناه و اجتناب از امور زیانآور را با خود حمل کرده است.
در فرهنگ اسلامی و ترجمههای قرآنی، این واژه معادل کلیدی مفاهیمی چون «اتقاء»، «تقوا» و افعالی نظیر «اجتنبوا» قرار میگیرد که مؤمنان را به دوری از گناه، رفتارهای ناپسند و گمانهای باطل دعوت میکند. علاوه بر جنبههای اخلاقی، در طب سنتی نیز به عنوان دستورالعملی برای حفظ سلامت بدن از طریق امساک و رژیم غذایی کاربرد فراوان دارد.