بدفرجام یعنی چه؟ هم خانواده آن

جمع‌بندی و توضیح کامل بدفرجام

واژهٔ «بدفرجام» یک صفت ترکیبی کاملاً فارسی، متشکل از پیشوند «بد» و واژهٔ «فرجام» به معنای پایان و عاقبت است. این کلمه در ادبیات فارسی و لغت‌نامه‌های معتبری چون دهخدا و معین به کسی یا جریانی اطلاق می‌شود که پایان خوشی ندارد و به ناکامی یا سیه‌روزی ختم می‌گردد. در متون قرآنی نیز گرچه خود واژه به صورت مستقیم نیامده، اما در ترجمه‌های معتبر برای توصیف مفاهیمی نظیر عذاب‌های سخت یا سرنوشت عبرت‌آموز شخصیت‌هایی چون بلعم باعورا و برصیصای عابد که عاقبت تلخی داشتند، استفاده شده است.

این کلمه از منظر معنایی با مفاهیمی چون شومی، تیره‌بختی و شکست گره خورده است و در متون کلاسیک و اشعار فارسی معمولاً به عنوان هشداری برای عاقبت کارهای ناپسند یا به عنوان تقابلی در برابر «نیک‌فرجام» و «عاقبت‌به‌خیر» به کار می‌رود تا نشان‌دهندهٔ جریانی باشد که با وجود شروع احتمالی خوب، پایانی تاریک و ناامیدکننده دارد.