یعنی چه
عمیان القلب در اصطلاح اخلاقی و عرفانی به حالت و وصف کسانی اشاره دارد که به دلیل غرق شدن در مادیات، خودخواهی یا گناه، توانایی درک حقایق معنوی و براهین آشکار را از دست دادهاند. این اصطلاح برای توصیف فردی به کار میرود که گرچه از نظر ظاهری بیناست، اما چشم باطن و نیروی ادراک قلبی او تیره و تار شده است.
تلفظ
این ترکیب وصفی/اضافی مأخوذ از زبان عربی، به صورت «عَمْیانُ الْقَلْب» تلفظ میشود که در آن «عمیان» بر وزن فعلان (صفت مشبهه یا مصدر) به کلمه بعدی اضافه شده است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم معنوی و اخلاقی از اصطلاحاتی مانند blindness of heart یا عبارت صفتگونهئی نظیر spiritually blind استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی معیار، علاوه بر ترکیب عمیان القلب، تعابیر متداول دیگری مثل «أعمى القلب» (کوردل) یا مصدر «عمى القلب» برای اشاره به این حالت به کار میروند.
به فارسی
در زبان و ادبیات فارسی، دقیقترین و رایجترین معادلها برای این واژه، کلماتی چون «کوردل»، «بیبصیرت»، «تیرهدرون» و «نابینای باطن» هستند.
در قرآن
ترکیب دقیق و لفظی «عمیان القلب» در متن قرآن کریم عیناً ذکر نشده است؛ اما مفهوم دقیق آن به صراحت در آیه ۴۶ سوره مبارکه حج آمده است، آنجا که میفرماید: «فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ» (چرا که چشمهای ظاهر کور نمیشوند، بلکه دلهایی که در سینههاست کور میگردند).
نماد چیست
در متون اخلاقی، عرفانی و ادبی، عمیان القلب نماد گمراهی عمیق، مهر خوردن بر دل (ختم الله علی قلوبهم)، اسارت در مادیات و تاریکی درون در برابر نور هدایت و بصیرت است.
جمعبندی و توضیح کامل عمیان القلب
عبارت «عمیان القلب» یک ترکیب وصفی مأخوذ از ریشه عربی (ع م ی) است که در متون دینی، اخلاقی و عرفانی به معنای «کوردلان» یا کسانی که دچار نابینایی باطنی شدهاند، به کار میرود. این اصطلاح ناظر بر افرادی است که علیرغم داشتن سلامت در چشم ظاهری، به دلیل لجاجت، گناه یا غفلت، توانایی درک حقایق ملکوتی و معنوی را از دست دادهاند و به نوعی دچار قساوت و تاریکی درون شدهاند.
اگرچه این ترکیب با این ساختار لفظی دقیق در قرآن مجید نیامده است، اما ریشه و مفهوم ساختاری آن در آیات متعددی (مانند کوری دلها در سوره حج) به عنوان یکی از خطرناکترین حالات روحی انسان توصیف شده است. در زبان فارسی، بهترین و گویاترین معادل برای این واژه، کلمه «کوردل» یا «بیبصیرت» است که نمادی از فرو رفتن در حجابهای ظلمانی و محرومیت از نور هدایت به شمار میرود.