یعنی چه
«یروح» فعل مضارع عربی از ریشه «ر-و-ح» است که در اصل به معنای رفتن، روانه شدن یا بازگشتن در زمان عصر و غروب به کار میرود. این واژه با مفاهیمی چون حرکت، جریان داشتن و به آرامش رسیدن گره خورده است و در متون کهن و عرفانی نیز به چشم میخورد.
مترادف
این کلمه در زبان عربی با افعالی که دلالت بر رفتن، راهی شدن، سپری شدن و بازگشتن دارند، هممعنی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح حرف اول و ضم حرف دوم به صورت «یَروح» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه بر اساس حروف آن «یروح» یا با توجه به ریشه آن «رواح» تعیین میشود.
به انگلیسی
بسته به ساختار جمله، معادلهای انگلیسی آن افعالی هستند که حرکت کردن به سمت جایی یا ترک کردن مکانی را رسانند.
به عربی
از آنجا که خود واژه اصالتاً عربی است، دقیقترین معادلهای آن در عربی معیار افعالی مانند یذهب هستند.
به فارسی
برگردان دقیق این فعل مضارع به زبان فارسی، افعال «میرود» یا «روانه میشود» است.
جمعبندی و توضیح کامل یروح
واژه «یروح» یک فعل مضارع عربی از ریشه ثلاثی مجرد «ر-و-ح» است و اصالت فارسی ندارد، اما به واسطه ورود متون دینی و ادبی به زبان فارسی راه یافته است. معنای اصلی این کلمه راهی شدن، حرکت کردن و به ویژه بازگشت یا رفتن در وقت عصر و غروب آفتاب است.
این کلمه گرچه به صورت مستقیم در قرآن کریم نیامده، اما مصادر و همخانوادههای آن مانند «رواح» (در اشاره به حرکت عصرگاهی بادها در داستان حضرت سلیمان)، «روح» و «ریح» به وفور در کتاب آسمانی دیده میشوند. در فرهنگ زبانی، این ریشه نمادی از وزش نسیم ملایم، جریان داشتن زندگی و رسیدن به آرامش پس از تکاپو است.