یعنی چه
واژه «انصروا» (اُنصُروا) یک صیغه فعلی عربی به صورت فعل امر، جمع مذکر مخاطب است. این کلمه از ریشه «ن ص ر» مشتق شده و به مفهوم فرمان دادن به گروهی از افراد برای یاری رساندن، پشتیبانی کردن یا دستگیری از کسی یا جریانی به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت «اُنْصُرُوا» (صاد با ضمه و راء با ضمه متصل به واو مدی) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه به عنوان یک پاسخ ۶ حرفی برای راهنمای «یاری کنید به عربی» یا «فرمان به نصرت» شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم امری و جمعی این واژه از افعالی مانند Help یا Support در حالت امری خطاب به جمع استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود اصالتاً عربی است و در این زبان به عنوان فعل امر از باب ثلاثی مجرد شناخته میشود. مترادفهای عربی آن شامل «أَعینوا» و «امْدُدوا» است.
به فارسی
دقیقترین برگردانهای فارسی برای این واژه عبارتند از: «یاری کنید»، «کمک رسانید»، «مدد دهید» و «حمایت کنید».
در قرآن
این فعل به صورت مستقیم در آیه ۶۸ سوره مبارکه انبیاء آمده است؛ آنجا که قوم نمرود پس از شکست در برابر ابراهیم (ع) گفتند: «حَرِّقُوهُ وَانْصُرُوا آلِهَتَكُمْ» (او را بسوزانید و خدایانتان را یاری کنید). همچنین شکل مضارع آن در عبارت معروف «إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ» دیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل انصروا
واژه «انصروا» یک فعل امر عربی از ریشه «نصر» است که به معنای «یاری کنید» یا «پشتیبانی کنید» وارد ادبیات اسلامی و فرهنگ زبان فارسی شده است. این کلمه تجلی مفهوم همبستگی و فراخوان جمعی برای حمایت است که در متون دینی هم برای دعوت به حق و هم در نقلقول از جبهه باطل (مانند آیه ۶۸ سوره انبیاء برای حمایت از بتها) به کار رفته است.
ریشه اصلی این واژه یعنی «ن-ص-ر» محور معناییِ یاریِ مؤثری را دارد که در نهایت به پیروزی و غلبه منجر میشود. کلماتی مانند ناصر، منصور، نصیر و انصار همگی با این واژه همخانواده هستند و بار معنایی حمایت و دستگیری را به دوش میکشند.