یعنی چه
این عبارت ترکیبی از دو کلمه عربی است؛ «تغیظ» به معنای غضب شدید و حالت انفجار درونی از خشم، و «زفیر» به معنای نالهٔ شدید یا صدای خروش و نعره است. این اصطلاح برای توصیف حالت دوزخ به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت قرآنی با تنوین نصب در پایان هر دو کلمه به صورت «تَغَیُّظاً وَ زَفِیراً» انجام میشود.
در جدول
پاسخ این عبارت در جدولهای کلمات متقاطع بر اساس تعداد حروف (۱۱ حرفی) مشخص میشود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن، این عبارت معمولاً به خروش، غرش خشمآلود و نالههای برخاسته از عذاب تعبیر شده است.
به فارسی
معادل روان فارسی این عبارت «خشم و خروش وحشتناک» یا «فوران خشم و ناله سوزان» است که شدت عذاب صوتی و تصویری را میرساند.
در قرآن
این ترکیب دقیقاً در آیه ۱۲ سوره فرقان آمده است: «إِذَا رَأَتْهُمْ مِنْ مَكَانٍ بَعِيدٍ سَمِعُوا لَهَا تَغَيُّظًا وَزَفِيرًا»؛ یعنی هنگامی که آتش دوزخ گناهکاران را از مکانی دور میبیند، صدای وحشتناک و خشمآلود آن را که با غرش و ناله همراه است میشنوند.
نماد چیست
این عبارت نماد عذاب صوتی و تجسم خشم شدید خداوند در برابر تبهکاران است، بهطوری که جهنم را مانند یک موجود زنده یا شیری خشمگین تصویر میکند که از دور برای شکار خود خطونشان میکشد.
جمعبندی و توضیح کامل تغیظا و زفیرا
عبارت «تغیظا و زفیرا» یک ترکیب کاملاً قرآنی و عربی است که از آیه ۱۲ سوره فرقان گرفته شده و در فرهنگ لغات و جدولها برای اشاره به شدت خشم و غرش دوزخ استفاده میشود. کلمه «تغیظ» به معنای فوران خشم و برآشفتگی درونی است و «زفیر» به صدای نفس زدن شدید همراه با اندوه یا فریاد خروشان اشاره دارد.
این اصطلاح فراتر از یک واژه ساده، یک تصویرسازی بلاغی و هولناک از جهنم است که نشان میدهد دوزخ همچون موجودی جاندار و با شعور، نسبت به منکران و تبهکاران واکنش نشان داده و از فاصلهای دور، نعرههای خشمآلود سر میدهد. از این رو، ریشه این کلمات کاملاً عربی بوده و معادل اصیل فارسی یکتا ندارند، بلکه به صورت ترکیبی ترجمه میشوند.