ذوی الاوتار یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل ذوی الاوتار

واژه «ذوی الاوتار» یک ترکیب اضافه در زبان عربی است که از دو بخش «ذوی» (صاحبان) و «اوتار» (جمع وتر به معنی تار، سیم و زِه) تشکیل شده است. این اصطلاح در متون کهن ادبی، عرفانی و معارف موسیقی به طور خاص برای اشاره به «سازهای زهی» یا آلات موسیقی رشته‌ای که صدا از طریق به ارتعاش درآوردن سیم‌های آن‌ها تولید می‌شود، به کار می‌رفته است. از جمله مصادیق بارز آن در تاریخ موسیقی می‌توان به چنگ، بربط، عود و رباب اشاره کرد.

نکته حائز اهمیت در بررسی این واژه، تفکیک دقیق آن از اصطلاحات مشابه قرآنی است. عبارت «ذوی الاوتار» هیچ‌گونه پیشینه یا کاربردی در متن قرآن کریم ندارد؛ اما به دلیل شباهت لفظی، گاهی با عبارت «ذی‌الأوتاد» (صاحب میخ‌ها) که در قرآن برای توصیف قدرت و شوکت ظاهری فرعون آمده، اشتباه گرفته می‌شود. در حالی که اولی کاملاً ناظر بر حوزه هنر، موسیقی و سازشناسی است و دومی معنایی سیاسی، تاریخی و تفسیری دارد.

در بازی‌ها و سرگرمی‌های فکری مانند جدول‌های کلمات متقاطع، «ذوی الاوتار» به عنوان یک پاسخ فاخر و کلاسیک با طول ۱۰ حرف شناخته می‌شود که معمولاً طراحان جدول از آن برای به چالش کشیدن اطلاعات عمومی کاربران در زمینه لغات کهن و اصطلاحات قدیمی موسیقی سنتی بهره می‌برند.