یعنی چه
تاسوعا در لغت و اصطلاح اسلامی به معنی روز نهم ماه محرم است. این کلمه یک واژه کلاسیک و مذهبی است که به روز پیش از عاشورا اشاره دارد و در кульت و فرهنگ اسلامی به حوادث و محاصره کاروان امام حسین (ع) در کربلا پیوند خورده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «تاسوعا» (tāsū’ā) است که در زبان عربی با همزه پایانی (تاسوعاء) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ عبارت «لغوی تاسوعا» بر اساس تعداد حروف، خود این ترکیب ۱۰ حرفی یا معادل آن «نهم محرم» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این روز از نگارش فنوتیپیک Tasu'a یا عبارت توصیفی تقویمی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این واژه به صورت تاسوعاء و بر وزن فاعولاء تلفظ و نگارش میشود.
در قرآن
خود واژه «تاسوعا» در متن قرآن کریم نیامده است، چرا که این کلمه یک اصطلاح تاریخی-تقویمی است که پس از اسلام رواج یافت. با این حال، ریشه عددی آن یعنی «تسع» (به معنی نه) در آیاتی مانند آیه ۴۸ سوره نمل به کار رفته است.
نماد چیست
در فرهنگ شیعه و آیینهای مذهبی، تاسوعا نماد اندوه، ایستادگی، محاصره کاروان حسینی و به طور ویژه مظهر وفاداری، ادب و شجاعت حضرت عباس (ع) به عنوان علمدار کربلا شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل لغوی تاسوعا
واژه تاسوعا از نظر لغوی ریشه در زبان عربی دارد و از مشتقات ثلاثی مجرد «ت س ع» به معنای عدد نه گرفته شده است. این کلمه بر وزن «فاعولاء» ساخته شده و به روز نهم ماه محرم اشاره دارد. از نظر علم زبانشناسی، شایعات مربوط به همخانواده بودن این واژه با کلمه «اتساع» کاملاً نادرست است، چرا که ریشه اتساع از «وسع» میآید.
این کلمه در دوران پیش از اسلام در میان اعراب رایج نبوده و به عنوان یک اصطلاح اسلامی و تقویمی پس از اسلام شکل گرفته است. در قرآن کریم عیناً این کلمه ذکر نشده، اما ساختار عددی همخانواده آن موجود است.
در فرهنگ معاصر و مذهبی، تاسوعا فراتر از یک معنای عددی ساده در تقویم، حامل بارهای عاطفی، تاریخی و نمادین بسیار است. این روز یادآور آخرین شب محاصره کاروان امام حسین (ع) در کربلا و تجلیگاه وفاداری و ایثار حضرت عباس (ع) است و آیینهای عزاداری ویژهای در این روز برگزار میشود.