یعنی چه
شیره انگور مایعی غلیظ، بسیار شیرین و چسبناک است که از طریق جوشاندن و قوام آوردن آب انگور طی فرآیندی همراه با خاک مخصوص قلیایی (برای گرفتن ترشی و تفاله آن) به دست میآید. این واژه کلاسیک و معمولی است.
تلفظ
این ترکیب اسمی در زبان فارسی به صورت «شِ رِ یِ اَ نـْ گوُ رْ» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ اصلی برای این مفهوم با توجه به تعداد حروف، «شیره انگور» یا واژه اصیل فارسی «دوشاب» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی رایجترین معادل برای این فرآورده سنتی Grape molasses یا Grape syrup است.
به عربی
در زبان عربی به شیره به طور کلی «دبس» میگویند و شیره انگور به «دبس العنب» معروف است.
به ترکی
در زبان ترکی آذربایجانی و استانبولی به این ماده مغذی «پکمز» یا «دوشاب» گفته میشود.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و ادبیات ایرانی، شیره انگور به دلیل فرآیند طولانی پخت، نماد «صبر و پختگی» است (اشاره به ضربالمثل گر صبر کنی ز غوره حلوا سازی) و همچنین مظهر برکت، رزق حلال و انرژیبخشی طبیعی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل شیره انگور
شیره انگور که در فرهنگهای محلی ایران به آن دوشاب نیز میگویند، یکی از فرآوردههای سنتی، اصیل و بسیار مغذی است که از تغلیظ و جوشاندن آب انگور به دست میآید. این ماده چسبناک و شیرین، ریشهای کاملاً فارسی دارد و به عنوان یک چاشنی انرژیزا در سفره ایرانی، به ویژه همراه با ارده در وعده صبحانه یا به عنوان جایگزین طبیعی شکر استفاده میشود.
اگرچه خود واژه «شیره انگور» به صورت مستقیم در متون قرآنی نیامده است، اما مفسران عبارت «رزقاً حسناً» در آیه ۶۷ سوره نحل را که در توصیف برکات انگور و خرما آمده، به فرآوردههای پاکیزه و حلال آن مانند شیره و مویز تعبیر کردهاند. این محصول در بازارهای جهانی نیز با نامهایی همچون Grape molasses شناخته میشود.