یعنی چه
صعوه کوهی (با نام علمی Prunella collaris) پرندهای است ریزجثه و آوازخوان از راسته گنجشکسانان که جثهاش کمی از گنجشک بزرگتر است. این پرنده منقاری نوکتیز دارد، از حشرات و دانهها تغذیه میکند و بهطور عمده در مناطق صخرهای و ارتفاعات آلپی اروپا و آسیا زندگی میکند.
تلفظ
واژه صعوه در زبان فارسی به صورت صَعْوَة (با سکون عین و فتح صاد) تلفظ میشود و در ترکیب با کوهی، به صورت صَعْوَهٔ کوهی خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند صعوه کوهی، سنگانه، آبدارک و دمسیجه به عنوان پاسخ پرنده کوچک کوهستانی یا گنجشکسان صخرهزی به کار میروند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به این گونه خاص از پرنده Alpine Accentor میگویند که به زیستگاه کوهستانی و آلپی آن اشاره دارد.
به عربی
در زبان عربی از ترکیب صعوة جبلية (به معنی صعوه کوهستانی) یا اصطلاح علمی المغرد الألبي برای توصیف این پرنده استفاده میشود.
به فارسی
در گویشها و متون کهن فارسی، برای این پرنده یا گونههای مشابه آن از نامهای محلی نظیر سنگانه، آبدارک، دمسیجه و ترترک استفاده شده است که ویژگیهای رفتاری یا زیستگاهی آن را نشان میدهند.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک فارسی، واژه صعوه (به طور عام) نماد موجودی ضعیف، کوچک و ناتوان است که معمولاً در تقابل با پرندگان قدرتمندی چون عقاب، شاهین و سیمرغ قرار میگیرد تا تضاد میان ضعف و قدرت یا تواضع و عظمت را به تصویر بکشد.
جمعبندی و توضیح کامل صعوه کوهی
صعوه کوهی پرندهای کوچک، آوازخوان و حشرهخوار از تیره صعوگان است که با جثهای کمی بزرگتر از گنجشک، در مناطق مرتفع، صخرهای و کوهستانهای اروپا و آسیا زندگی میکند. واژه صعوه ریشهای عربی دارد و به معنای پرنده کوچکِ شبیه به گنجشک است که در ترکیب با صفت فارسی «کوهی»، به زیستگاه آلپی این گونه اشاره میکند.
این واژه در فرهنگ لغات و جدول کلمات متقاطع با نامهای محلی و مترادفهایی چون سنگانه، آبدارک و دمسیجه شناخته میشود. در متن قرآن کریم نامی از این پرنده برده نشده است، اما در ادبیات فارسی نمادی ملموس از کوچکی، ناتوانی و تواضع در برابر موجودات قدرتمندی همچون شاهین و عقاب به شمار میرود.