یعنی چه
این عبارت یک اصطلاح و ترکیب قیدی تأکیدی در زبان فارسی است که برای رد کردن قاطعانه، انکار کامل یا نفی مطلق یک احتمال، پیشنهاد یا وقوع یک امر در گذشته، حال و آینده به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب قیدی به صورت تنویندار در هر دو بخش یعنی «اصْـلَـنْ وَ اَبَـدَنْ» است که در گفتار روزمره معمولاً واو عطف به صورت سِیر و چسبیده (اصلاً وُ ابداً) شنیده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنماهایی همچون «به هیچ وجه»، «هرگز» یا «نفی قاطع»، واژه ۹ حرفی «اصلا و ابدا» به عنوان یک پاسخ دقیق مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم نفی صریح و قاطع کلماتی مانند By no means یا No way نیز کاربرد فراوانی دارند.
به عربی
هر دو جزء این ترکیب ریشه در زبان عربی دارند، اما ترکیب «اصلاً و ابداً» به این شکل خاصِ شیوا بیشتر در ساختار قید نفی فارسی رایج شده و در عربی فصیح از تعابیری چون «أبداً ومطلقاً» استفاده میشود.
در قرآن
خودِ ترکیب دو کلمهای «اصلاً و ابداً» به عنوان یک عبارت پیوسته در متن قرآن کریم وجود ندارد. کلمه «اصلاً» در قرآن نیست، اما واژه «أبداً» به تنهایی ۲۸ بار (عمدتاً برای بیان جاودانگی در بهشت یا جهنم و یا در مقام نفی قاطع کارهایی در آینده) به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل اصلا و ابدا
اصطلاح قیدی «اصلاً و ابداً» از ترکیب دو واژه وامگرفته از زبان عربی تشکیل شده است. واژه «اصلاً» از ریشه اصل (به معنی بنیان و ریشه) و «ابداً» از ریشه ابد (به معنی همیشگی و بیپایان) میآید. قرار گرفتن این دو در کنار یکدیگر در زبان فارسی، یک آرایه تأکیدی مضاعف و بسیار قوی ایجاد میکند که معنای نفی را از بیخ و بن و برای همیشه استوار میسازد.
این عبارت در زبان عامیانه و مکاتبات رسمی، ابزاری قدرتمند برای بستن کامل درهای احتمالات و نشان دادن مخالفت یا انکار صددرصدی است؛ به طوری که وقتی کسی میگوید «اصلاً و ابداً قبول نمیکنم»، جای هیچگونه چانهزنی یا فرض دیگری را باقی نمیگذارد.