یعنی چه
عبثی صفتی است که به کار، رفتار یا دیدگاهی اطلاق میشود که فاقد هدف، ثمر یا معنای مشخصی باشد. در مفاهیم مدرن و فلسفی نیز به رویکرد یا وضعیتی اشاره دارد که در آن پوچی و بیمعنایی جریان دارد.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، واژه چهار حرفی «عبثی» یا مترادفهای آن نظیر بیهوده و باطل به کار میروند.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم عبثی در زبان انگلیسی، بسته به بستر متن از واژگان Futile (بیثمر)، Absurd (پوچ و مضحک) یا Pointless (بدون هدف) استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه عربی دارد؛ در این زبان «عَبَث» اسم مصدر به معنی بیهودگی است و «عَبَثِيّ» صفت مشتق از آن محسوب میشود.
به فارسی
در زبان فارسی واژههای هممعنی و برگردانهای دقیقی چون بیهوده، بیفایده، لغو، باطل و بیسرانجام برای توصیف این حالت وجود دارند.
نماد چیست
در بستر ادبیات و فلسفه معاصر، مفهوم عبثی و پوچانگاری بیش از هر چیز با شخصیت اساطیری «سیزیف» نمادگذاری میشود؛ کسی که محکوم است تختهسنگی را تا بالای کوه ببرد و هر بار شاهد غلتیدن و پایین افتادن دوباره آن باشد.
جمعبندی و توضیح کامل عبثی
واژه «عبثی» صفتی برگرفته از ریشه ثلاثی «ع ب ث» است که وارد زبان فارسی شده و دلالت بر هر امر، کار یا دیدگاهی دارد که فاقد فایده، غایت و هدف عقلانی باشد. این واژه در ادبیات کلاسیک معمولاً در برابر حکمت، حق و هدفمندی آفرینش قرار میگیرد تا بیهوده بودن یک عمل یا تفکر را آشکار سازد.
در دوران معاصر و با ورود مباحث فلسفی جدید، عبثی به عنوان معادل اصطلاحاتی چون «ابسورد» نیز به کار میرود و به دیدگاههای اگزیستانسیالیستی درباره پوچیِ ساختاری دنیا اشاره دارد. از نگاه دینی و قرآنی نیز اصلِ عبث بودن خلقت کاملاً نفی شده و بر هدفمندی جهان تاکید گردیده است.