یعنی چه
این عبارت از دو بخش «نِعْمَ» (فعل مدح و ستایش به معنی چه خوب است) و «الجَنِین» (رویان یا فرزند در شکم مادر) تشکیل شده است و برای تحسین و ستایش یک جنین به کار میرود.
تلفظ
در تلفظ فصیح عربی، با همزهوصلِ «الجنین»، حرف م به ل ساکن وصل شده و به صورت «نِعْمَلْ جَنین» خوانده میشود.
در جدول
این واژه در جدولهای شرح در متن یا کلاسیک به عنوان راهنمای «چه نیکو جنینی در ادبیات مذهبی» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در ترجمه انگلیسی از افعال تعجبی و ستایشی برای رساندن مفهوم فعل مدح عربی استفاده میشود.
به عربی
خود عبارت یک ترکیب فصیح عربی برای اِنشاءِ مَدح و ستایش است که نقطه مقابل آن ترکیب «بئس الجنین» (چه بد جنینی) قرار دارد.
به فارسی
در برگردان ادبی و روان فارسی، این عبارت را به صورت تعجبی و در ستایش فرزندی که هنوز متولد نشده و در رحم مادر است، ترجمه میکنند.
در قرآن
واژه «نعم» بارها برای ستایش (مانند نعم المولی) و واژه «جنین» به صورت جمع یعنی «أَجِنَّة» یکبار در آیه ۳۲ سوره نجم (...وَإِذْ أَنْتُمْ أَجِنَّةٌ فِي بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ) به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل نعم الجنین
عبارت «نعم الجنین» یک ترکیب لغوی مستقل در زبان فارسی یا اصطلاحی ثابت در قرآن کریم نیست، بلکه یک عبارت عربی فصیح متشکل از فعل مدح (نِعْمَ) و اسم (الجنین) است که معنای آن «چه نیکو جنینی!» میشود. ریشه این واژهها به «نعم» به معنای خوشی و گوارایی و «جنن» به معنای پوشیدگی و پنهان بودن برمیگردد.
این عبارت در فرهنگ، ادبیات مذهبی و آیینهای سوگواری شیعه (بهویژه در مقتلخوانیها و نامگذاری برخی هیئتهای عزاداری) کاربرد ویژهای دارد. در این سیاق، «نعم الجنین» به عنوان نماد مظلومیت شهدای پیش از ولادت و بهطور خاص در اشاره به حضرت محسن (ع)، فرزند سقطشده حضرت فاطمه زهرا (س) و امام علی (ع) استفاده میشود.
از نظر ساختاری، این ترکیب دقیقاً ۹ حرف دارد و در مسابقات اطلاعات عمومی یا جدول کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخی برای راهنمای «عبارت مذهبی در ستایش فرزند سقط شده یا جنین نیکو» مد نظر قرار میگیرد.