یعنی چه
الساندریا در اصل نام شهر و استانی در منطقه پیمونت در شمال غربی کشور ایتالیا است که در سال ۱۱۶۸ میلادی بنا شده و به افتخار پاپ الکساندر سوم نامگذاری شده است. همچنین در برخی منابع و ترجمهها، این واژه به عنوان صورت آوایی یا نگارشی دیگری از «الکساندریا» یا همان شهر تاریخی «اسکندریه» مصر نیز به کار میرود که ریشه آن به واژه یونانی الکساندروس (Alexandros) به معنی مدافع و حامی انسانها بازمیگردد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «اَ لِ سـانـدْ ریـا» (Alessandria) با سکون روی نون و دال است.
در جدول
این کلمه در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای طراحانی است که شهری در ایتالیا یا نام دیگر اسکندریه را با تعداد حروف مشخص (۹ حرف) طلب میکنند.
به انگلیسی
بسته به اینکه منظور شهر واقع در کشور ایتالیا باشد یا شهر باستانی و تاریخی مصر، املای انگلیسی آن تفاوت پیدا میکند.
به فارسی
این واژه یک نام خاص جغرافیایی بیگانه (ایتالیایی/یونانی) است و معادل واژگانی اصیل در زبان فارسی ندارد، اما نزدیکترین برگردانهای شناختهشده برای آن در زبان فارسی، کلمات «اسکندریه» و «الکساندریا» هستند.
در قرآن
واژه الساندریا یا معادلهای جغرافیایی آن مانند اسکندریه، ریشه و کاربرد قرآنی ندارند و هیچگونه اشاره مستقیم یا غیرمستقیمی به این نام در کتاب قرآن وجود ندارد.
نماد چیست
این واژه به عنوان شهر ایتالیایی، نشان رسمی متمایزی شامل یک صلیب سرخ بر زمینه سفید دارد. اما اگر آن را معادل الکساندریا (اسکندریه) در نظر بگیریم، در فرهنگ و تاریخ جهانی نمادی از علم، تمدن باستان، کتابخانههای بزرگ تاریخی و ارتباط فرهنگی میان شرق و غرب به شمار میرود.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه Alessandria در زبان ایتالیایی از نام پاپ الکساندر سوم گرفته شده است. ریشه نهایی این نام به واژه یونانی Alexandros برمیگردد که از دو بخش alexō (دفاع کردن) و anēr (انسان/مرد) تشکیل شده و به معنای «مدافع مردان» یا «حامی انسانها» است.
جمعبندی و توضیح کامل الساندریا
واژه الساندریا یک نام خاص جغرافیایی و فرنگی است که در زبان فارسی دو کاربرد و معنای مشخص را ذهن متبادر میکند. در وهله اول، این کلمه نام شهر و استانی مهم در منطقه پیمونت ایتالیا است که در قرن دوازدهم میلادی بنا شده است. در وهله دوم، الساندریا شکل دیگری از تلفظ و نگارش واژه الکساندریا یا همان اسکندریه، شهر معروف و باستانی مصر است.
از آنجایی که این واژه یک اسم خاص خارجی محسوب میشود، مفاهیمی چون متضاد یا همخانواده اصیل فارسی برای آن وجود ندارد. ریشه لغوی نهایی آن آمیخته با زبان یونانی و به معنای حامی و مدافع انسانهاست که در طول تاریخ به پادشاهان و شخصیتهای مذهبی گوناگونی اطلاق شده و امروزه بیشتر کاربرد جغرافیایی و تاریخی دارد.