یعنی چه
واژهٔ «سراسر» یک قید و صفت بیانی در زبان فارسی است که برای نشان دادن شمول، کلیت و یکپارچگی کامل در زمان یا مکان به کار میرود؛ به این معنا که پدیدهای از ابتدا تا انتها یا در همهجا جریان دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتحه روی حروف سین و رِ به صورت [sarasar] است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، با توجه به تعداد حروف خواسته شده میتوانید از معادلهایی چون سرتاسر، تماماً یا یکپارچه استفاده کنید.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافتار متن از واژههای فوق برای رساندن مفهوم شمول کامل استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای انتقال این مفهوم قیدی، از عباراتی که نشاندهنده احاطه و کلیت هستند استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی این واژهها معنای فراگیری و کمال ساختار سراسر را منتقل میکنند.
به فارسی
واژههای مترادف فارسی آن شامل سرتاسر، سربهسر، یکپارچه و تماماً هستند که همگی بر پوشش کامل یک امر دلالت دارند.
جمعبندی و توضیح کامل معنی کلمه سراسر
واژهٔ «سراسر» از جمله کلمات اصیل و کهن زبان فارسی است که ریشه در پارسی میانه (پهلوی) دارد. این کلمه از نظر ساختاری یک واژهٔ مرکبِ تکراری است که از ترکیب «سر + ا + سر» ایجاد شده تا بر مفهوم کلیت، شمول و احاطهٔ کامل تأکید کند. در دستور زبان فارسی، این واژه معمولاً نقش قیدی دارد و وقوع یک حالت یا صفت را در تمام ابعاد مکانی یا زمانی نشان میدهد.
از نظر معنایی، وقتی صحبت از سراسرِ یک فضا یا زمان میشود، منظور از ابتدا تا انتهای آن بدون هیچگونه گسستگی است؛ مانند «سراسر جهان» یا «سراسر زندگی». این کلمه فاقد کاربرد مستقیم لغوی در متن عربی قرآن کریم است و در ترجمهها معادل اصطلاحاتی چون کل و جمیع قرار میگیرد. در لغتنامههای معتبر فارسی نظیر دهخدا و معین نیز بر ویژگی شمول و پوشش صددرصدی آن تصریح شده است.