یعنی چه
این عبارت صفت مفعولی یا ساختار مجهول حاصل از ترکیب «بها» و «شدن» است. در مفهوم مادی به معنای تعیین قیمت و ارزیابی مال، و در بافت معنوی و اجتماعی به معنای گرامیداشته، مورد حمایت قرارگرفته و محترم شمرده شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت فتحه بر روی باء، الفِ مدی برای هاء، ضمه روی شین و کسره خفیف روی دال است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه دقیقاً ۶ حرف دارد و معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای «ارزشدادهشده» یا «مورد توجه قرار گرفته» به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، در جنبههای معنوی از واژههایی مانند Valued یا Given importance و در مباحث مادی و مالی از Priced استفاده میشود.
به عربی
برای تعابیر مادی و ارزشسنجی مالی از واژه مثمن یا مقدر الثمن، و برای مفاهیم اعتباری و تکریمی از اصطلاح مهتم به استفاده میگردد.
به فارسی
معادلهای اصیل و سره فارسی آن شامل واژههایی چون ارزشمندشده، ارجمند گشته، نرخیافته و بزرگداشته است.
جمعبندی و توضیح کامل بها شده
ترکیب «بها شده» یک واژه واحدِ ساختاری در فرهنگهای لغت کلاسیک نیست، بلکه یک ترکیبِ صفت مفعولی و مجهول برخاسته از واژه پارسیِ «بها» (به معنی قیمت و ارزش) و فعل «شدن» است. این عبارت در زبان فارسی امروزی کاربردی دوگانه دارد؛ از یک سو در اقتصاد و تجارت به کالایی اشاره دارد که قیمتگذاری و ارزیابی شده است، و از سوی دیگر در روابط اجتماعی و ادبی، به موضوع یا شخصی دلالت میکند که مورد حمایت، توجه، اعتبار و تکریم قرار گرفته است.
ریشه کلمه بها به زبان فارسی میانه (پهلوی) و واژه wahāg بازمیگردد که کاملاً با واژه همنویسِ عربیِ «بَهاء» (به معنی زیبایی و روشنایی) متفاوت است. در ادبیات معنوی، بها شدن نمادی از خروج از گمنامی و رسیدن به مرتبه اصالت، ارزش و ظهور است.