یعنی چه
تهی بودن به معنای حالت و کیفیت خالی بودن از هرگونه جرم، محتوا یا ماده است. این واژه در معنای مجازی نیز به کار میرود و به مفاهیمی چون پوچی، بیارزشی، عاری بودن از معنا یا احساس و رهایی از تعلقات اشاره دارد.
تلفظ
این ترکیب از واژه «تُهی» (با ضمه حرف تاء) به همراه مصدر «بودن» ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه با توجه به تعداد حروف، «تهی بودن» (۷ حرف) یا مترادفهای آن نظیر «خالی بودن» یا «پوچی» است.
به انگلیسی
رایجترین معادلهای انگلیسی برای این واژه Emptiness و Vacuity هستند که حالت خلاء و پاک بودن از محتوا را میرسانند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای بیان این مفهوم از واژه Boşluk به معنای خالی بودن یا فضای خالی استفاده میشود.
به فارسی
واژههای مترادف و ترکیبات همگروه فارسی آن شامل خالی بودن، تهیشدگی، پوچی، خلو، فاقد یا عاری بودن است که همگی مفهوم نبودِ ماده یا معنا را میرسانند. این کلمه ریشه در پارسی میانه (tuhīg) دارد.
نماد چیست
در ریاضیات، تهی بودن اشاره به مجموعهای بدون عضو دارد که با نماد $\emptyset$ یا $\{\}$ نمایش داده میشود. در ادبیات، فلسفه و عرفان نیز این مفهوم نماد پاک بودن دل از تعلقات دنیوی، فقر ذاتی انسان در برابر خالق و گاهی رهایی از وابستگیها برای پذیرش حقیقت است.
جمعبندی و توضیح کامل تهی بودن
تهی بودن مفهومی چندوجهی است که در سادهترین تعریف مادی خود، به معنای فاقد جرم، ماده یا محتوا بودن یک فضا اشاره دارد. این واژه اصیل فارسی که ریشه در زبان پهلوی و پارسی میانه دارد، در لغتنامهها همتراز با کلماتی چون خلو، خالی بودن و عاری بودن قرار میگیرد.
در ابعاد فرامادی، تهی بودن کاربردهای عمیقی در علم و معرفت پیدا میکند؛ در ریاضیات نماد مجموعهای کاملاً بیعضو ($\emptyset$) است و در متن قرآن نیز مفاهیم معادل آن برای توصیف خالی شدن دل از صبر یا پاک شدن درون زمین به کار رفته است. از سوی دیگر، در ادبیات عرفانی و فلسفه، این اصطلاح بازتابدهنده رهایی از تعلقات دنیوی، بیارزشی امور فانی و آمادگی جان برای پذیرش حقیقت مطلق است.