یعنی چه
واژه ضارة یک صفت فاعل مؤنث از ریشه عربی ضرر است که وارد زبان فارسی شده و به معنای هر چیز یا گزارهای است که باعث ضرر، زیان، خرابی یا آسیب میشود. این کلمه در مواردی که موصوف آن مؤنث باشد یا بار معنایی مؤنث داشته باشد به کار میرود.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی معمولاً به صورت «ضارِه» (zāreh) بدون تشدید خوانده میشود، اما در اصل زبان عربی با تشدید روی حرف راء یعنی «ضارَّة» تلفظ میگردد.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنمای «زیانآور» یا «مؤنث مضر»، واژه ۴ حرفی «ضارة» مورد نظر است.
به انگلیسی
برای بیان مفهوم ضارة در زبان انگلیسی از صفاتی استفاده میشود که بر آسیبزایی یا ضرر داشتن یک شیء یا مفهوم دلالت دارند.
به عربی
در زبان عربی این واژه خود به عنوان صفت برای اسامی مؤنث استفاده میشود؛ به عنوان مثال عبارت «عشبة ضارة» به معنی علف هرز (گیاه مضر) است.
به فارسی
معادلهای دقیق و سره فارسی برای کلمه ضارة شامل واژههایی چون زیانآور، آسیبزا، گزندرسان و مخرّب هستند که بار معنایی منفی و خسارتبار را منتقل میکنند.
نماد چیست
این واژه نماد و نشانگر مفاهیمی چون زیانباری و صدمه است. در نشانههای تصویری و مدرن، مفهوم ضارة و مضر بودن معمولاً با رنگ قرمز، علامت تعجب در داخل مثلث هشدار، یا نشان جمجمه و دو استخوان متقاطع (علامت خطر و مسمومیت) نمایش داده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ضارة
واژه «ضارة» یک وامواژه عربی در زبان فارسی است که از ریشه سه حرفی «ض ر ر» (ضرر) مشتق شده و ساختار آن اسم فاعل مؤنث (بر وزن فاعِلَة) است. این کلمه در زبان فارسی به عنوان صفت به معنای مضر، زیانآور، آسیبرسان و گزندرسان به کار میرود و در موقعیتهایی استفاده میشود که هدف، توصیف یک ویژگی یا نهاد آسیبزا است.
اگرچه خود این واژه به صورت دقیق و مستقل در متن قرآن کریم نیامده است، اما ریشه آن و مشتقات دیگرش (مانند ضارّهم یا ضرّاء) کاربرد فراوانی در آیات الهی و احادیث اسلامی دارند. این کلمه در بافتهای فقهی، حقوقی و ادبیات کلاسیک برای اشاره به هر امر خسارتبار کاربرد دارد.
در بازیهای جدول و سرگرمی، این واژه به عنوان یک پاسخ چهار حرفی دقیق برای راهنماهای مرتبط با ضرر و زیان شناخته میشود. در کاربردهای مدرن و ترکیبات عربی، این کلمه در عباراتی نظیر «اشعههای ضارة» (پرتوهای مضر) یا «اعشاب ضارة» (علفهای هرز) پدیدار میگردد.