معنی
در منابع لغوی فارسی و عربی، واژه نزهت به مجموعهای از مفاهیم لطیف و مثبت اشاره دارد که شامل پاکی و پاکدامنی، خوشی و شادی، طراوت و سرسبزی، و همچنین سیر و سفر کوتاه یا گردش میشود.
یعنی چه
این کلمه کلاسیک برای توصیف حالت خوشی بیغلوغش، پاکی درونی و یا زیباییِ باطراوت یک مکان به کار میرود؛ زمانی که روح انسان از غم و آلودگیها فاصله میگیرد و به شادابی میرسد.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت نُزهَت (nozhat) تلفظ میشود و ریشه آن در زبان عربی نُزْهَة است.
در جدول
کلمه نزهت در جدولهای متقاطع معمولاً به عنوان معادل کلماتی چون تفریح، تفرج، پاکدامنی یا خرمی میآید و واژهای ۴ حرفی است.
به انگلیسی
بسته به بافتار متن، میتوان از معادلهای متنوعی استفاده کرد که ابعاد مختلف معنایی آن را پوشش دهند.
به عربی
این واژه اصالتاً از ریشه عربی (ن ز ه) مشتق شده و در زبان مبدأ نیز بسته به ساختار، معنای تفریح یا پاکی میدهد.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک فارسی، نزهت نماد رهایی از بند غم، صفا و طراوت طبیعت پاک است. شاعران بزرگی مانند حافظ از این واژه برای توصیف فضاها و احوال خوش و بیغلوغش استفاده کردهاند.
جمعبندی و توضیح کامل نزهت
واژه نزهت یکی از کلمات پرکاربرد و اصیل در ادبیات فارسی است که ریشه در زبان عربی دارد. این کلمه دو لایه معنایی متمایز اما ظریف را با خود حمل میکند؛ از یک سو به معنای پاکی، عفت و دور بودن از هرگونه آلودگی و زشتی است و از سوی دیگر به مفاهیمی همچون خوشی، طراوت، سرسبزی و تفرج و تفریح اشاره دارد.
در اشعار و متون کهن، هرگاه سخن از باغ، چمن و طبیعت بهشتگونه به میان میآمده، صفت نزهت برای نشان دادن زیباییِ باطراوت و آرامشبخش آن فضا استفاده میشده است. این واژه در قرآن کریم به کار نرفته، اما کلمات همخانواده آن مانند نزاهت (پاکی اخلاقی) کاربرد فراوانی در زبان عربی و فارسی دارند.
در مجموع، نزهت مظهر و نماد شادابی روح، صفا و رهایی از اندوه است. شناخت ابعاد معنایی آن به درک بهتر اشعار کلاسیک و همچنین حل دقیقتر معماها و جدولهای کلمات متقاطع کمک شایانی میکند.