یعنی چه
واژه البحور جمع کلمه بَحر است و دو معنای عمده دارد: در مفهوم لغوی به معنای دریاها، اقیانوسها و پهنههای بزرگ آبی است؛ در اصطلاح ادبیات و علوم بلاغی، به قالبهای وزنی و آهنگهای مشخص شعر (بحور عروضی) اشاره دارد که نظم و ریتم اشعار بر اساس آنها شکل میگیرد.
تلفظ
این کلمه با الف و لام تعریف همراه است و به صورت اَلبُحور (al-buḥūr) تلفظ میشود که در آن حرف باء و حاء دارای صدای ضمه (پیش) هستند.
در جدول
کلمه البحور در جدول کلمات متقاطع به عنوان یک واژه ۶ حرفی شناخته میشود. از دیگر جمعهای این ریشه که ممکن است در جدول مد نظر باشند میتوان به بحار و ابحر اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، برای معنای طبیعی و جغرافیایی از واژگان The seas یا The oceans و برای کاربرد تخصصی آن در ادبیات از ترکیب Poetic meters استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی و جمع مکسر کلمه البحر است. در زبان عربی واژه البحار و الأبحر نیز به عنوان هممعنی و اشکال دیگر جمع برای این کلمه کاربرد دارند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل دریاها و زمیها در معنای طبیعی، و وزنهای شعری یا قالبهای عروضی در اصطلاح ادبی است.
نماد چیست
البحور در ادبیات و عرفان نماد بیکرانگی، عمق، دانش وسیع و حقیقت مطلق است. همچنین در ساحت شعر، این واژه نمادی از نظم، ریتم و هارمونی ساختاریافته به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل البحور
واژه البحور یک اسم جمع مکسر مشتق از ریشه ثلاثی عربی (ب-ح-ر) است که با ورود به زبان فارسی، هم در معنای حقیقی خود یعنی دریاها و اقیانوسها و هم در معنای مجازی و تخصصی ادبی یعنی اوزان شعر عروضی به کار میرود. این کلمه به دلیل داشتن الف و لام تعریف، معرفه بوده و در متون کلاسیک و نظم فارسی کاربرد چشمگیری دارد.
از نظر ریشهشناسی و بررسیهای قرآنی، خود واژه البحور به این صورت جمع معرفه در متن قرآن کریم نیامده است، اما صورتهای دیگر آن نظیر البحر، البحار و ابحر بارها به کار رفتهاند. این واژه در فرهنگهای لغت همواره یادآور مفاهیمی چون ژرفا، عظمت، بخشندگی بیپایان و کثرت پهنههای آبی یا قالبهای دستوری موسیقی شعر است.