یعنی چه
در اصطلاح گیاهشناسی، انگوریان به خانواده یا تیرهای از گیاهان گلدار دوپپهای گفته میشود که غالباً به صورت بوتههای بالارونده، درختچهای یا به ندرت علفی هستند و میوه آنها به صورت توت (مانند انگور) است. این واژه یک اصطلاح معمولی یا کلاسیک است و تعریف دقیق علمی دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتحة حرف اول و سکون نون و گاف مضموم به صورت «اَنگوریان» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ به عنوان تیره یا خانوادهٔ انگور، خودِ کلمهٔ «انگوریان» با ۸ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی و متون علمی، برای اشاره به این تیره از نام لاتین Vitaceae یا عبارت عمومی Grape family استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی به این خانواده گیاهی اسماگیلر (Asmagiller) یا خانوادهٔ مو گفته میشود.
به فارسی
معادلهای رایج و ملموستر این واژه تخصصی در زبان فارسی، «تیرهٔ مو»، «خانوادهٔ انگور» یا «تاکها» هستند.
نماد چیست
هرچند خود اصطلاح علمی انگوریان نماد خاصی ندارد، اما مصداق اصلی آن یعنی انگور و درخت تاک در فرهنگهای مختلف و نمادشناسی جهانی، مظهر فراوانی، باروری، سرزندگی و نعمتهای بیکران بهشتی به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل انگوریان
واژهٔ «انگوریان» یک اصطلاح تخصصی، مصوب و برابرنهادهٔ رسمی در دانش گیاهشناسی و زیستشناسی است. برخلاف برخی تصورات، این کلمه قدمت دیوانی یا ادبی در اشعار کلاسیک فارسی ندارد، بلکه با ترکیب واژهٔ «انگور» و پسوند «-یان» (که برای نامگذاری تیرههای گیاهی و جانوری به کار میرود) ساخته شده است تا معرف خانوادهٔ علمی Vitaceae باشد.
این تیره گیاهی شامل صدها گونه از گیاهان غالباً بالارونده و درختچهای مانند مو، موچسب و عشقه پنجبرگ است. اگرچه خود واژه در متون کهن یا مذهبی دیده نمیشود، اما مصداق بارز آن یعنی انگور، بارها در قرآن کریم به عنوان نشانهای از برکت و میوههای بهشتی مورد اشاره قرار گرفته است.