معنی هچ چیست؟ مترادف و متضاد آن

معنی

واژهٔ «هچ» در زبان فارسی معیار امروزی کاربرد فراوانی ندارد و بیشتر در دو معنای متمایز شناخته می‌شود؛ یکی در گویش‌های محلی (مانند گویش گنابادی و خراسانی) به عنوان شکل دگرگون‌شده و عامیانه‌ای از واژهٔ «هیچ» به معنی عدم، صفر و نیستی، و دیگری در متون کهن و لغت‌نامه‌های قدیمی به معنای خط عمود، راست و شاقولی.

یعنی چه

این واژه بسته به زمینهٔ کاربرد، یعنی نفی مطلق یک چیز (معادل هیچ) یا در اصطلاحات هندسی قدیمی، به حالت و وضعیت راست و قائم (شاقولی) اشاره دارد.

مترادف

واژه‌های فوق بر اساس دو کارکرد گویشی (نیستی) و متون کهن (راست‌قامتی) به عنوان هم‌معنی‌های این کلمه شناخته می‌شوند.

متضاد

در معنای نفی و نیستی، واژه‌هایی که بر بودن، فراوانی و وجود دلالت دارند، به عنوان مخالف این کلمه قرار می‌گیرند.

هم خانواده

این کلمات از نظر ریشه‌شناختی و ساختار تکواژی در زبان‌های ایرانی باستان و میانه با یکدیگر پیوند دارند.

ریشه

ریشهٔ این واژه در زبان پهلوی به صورت ēč یا hač سابقه دارد که خود از واژهٔ ایرانی باستان Aiva-či-d به معنای هرگز یا هیچ‌چیز مشتق شده است و به مرور زمان در برخی گویش‌ها به شکل هچ حفظ شده است.

جمله سازی

تلفظ

این کلمه با فتح حرف اول (هـ) و سکون حرف دوم (چ) به صورت «هَچ» تلفظ می‌شود.

در جدول

در جدول‌های متقاطع، اگر به دنبال کلمه‌ای دو حرفی به معنی هیچ، صفر، یا خط عمود و شاقولی باشید، پاسخ دقیق آن «هچ» است.

به انگلیسی

ترجمه این واژه کاملاً وابسته به این است که آن را در معنای عامیانه/گویشی به کار ببرید یا در معنای هندسی و کهن آن.

معنی انگلیسی/خارجی

واژهٔ «هچ» در زبان انگلیسی به صورت Hatch نوشته می‌شود و دو کاربرد بسیار رایج دارد؛ یکی به معنی دریچه، خروجی یا درب روی عرشه کشتی و هواپیما، و دیگری در زیست‌شناسی به معنی از تخم بیرون آمدن یا جوجه‌آوری است که امروزه به صورت وام‌واژه در برخی اصطلاحات فنی فارسی نیز استفاده می‌شود.