یعنی چه
تحلاق یک مصدر یا اسم مصدر عربی است که به معنی سر تراشیدن و موی سر را از ته زدن به کار میرود. این واژه کلاسیک و کهن است و در تاریخ به عنوان یک نشانه و شعار تیمی یا جنگی برای متمایز کردن سربازان خودی از دشمن در میدان نبرد نیز یاد شده است.
تلفظ
این کلمه به صورت تَحْلاق (با فتح تاء و سکون حاء) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این مدخل ۵ حرف دارد. همچنین واژههای همردیف آن مانند تحلیق یا حلاق نیز بر حسب تعداد حروف کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از ترکیب Shaving the head یا واژه تخصصی Tonsure (برای تراشیدن مو به دلایل آیینی و مذهبی) استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی معادلهای دقیق آن حلاقة الرأس، تحلیق یا احتلاق است که همگی از ریشه (ح ل ق) مشتق شدهاند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل سرتراشی، ستردن موی سر، تیغ زدن سر و کچل کردن (در اصطلاح عامیانه) است.
در قرآن
واژه «تحلاق» دقیقاً با این ساختار در متن قرآن مجید ذکر نشده است؛ اما همخانوادهٔ آن در قالب فعل و اسم فاعل در آیه ۲۷ سوره فتح به صورت «مُحَلِّقِينَ رُؤُوسَكُمْ» آمده که به تراشیدن سر زائران پس از مناسک حج اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل تحلاق
واژه تحلاق یک مصدر عربی از ریشه (ح ل ق) است که به معنای سرتراشی و از ته زدن موی سر است. این واژه در متون کهن فارسی و عربی به کار رفته و اگرچه در زبان روزمره امروز کاربرد چندانی ندارد، اما در متون تاریخی و ادبی واجد اهمیت است.
از منظر تاریخی، این واژه یادآور اصطلاح «یوم تحلاق اللمم» در جنگهای پیش از اسلام (جنگ بسوس) است؛ جایی که یک قبیله برای اشتباه نگرفتن نیروهای خودی در گردوغبار جنگ، همگی موهای سر خود را تراشیدند. بنابراین تحلاق علاوه بر معنای فیزیکی، نمادی از اتحاد و شعار متمایزکننده در نبرد نیز محسوب میشود.
در فرهنگ معاصر و تبادلات زبانی، گاهی این کلمه با واژه رایجتر «تحلیق» یا «حلاق» (سلمانی) همردیف فرض میشود و در طرح سوالات جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک لغت ۵ حرفی با اصالت عربی مورد توجه قرار میگیرد.