یعنی چه
واژهٔ منتخبه صفت مفعولی مؤنث است و به هر شخص، ویژگی، گروه یا شیء دارای علامت تأنیث اشاره دارد که از میان گزینههای مختلف پسندیده و دستچین شده باشد. در ساختارهای فقهی یا اداری نیز به مجموعهای از مسائل یا قوانین برگزیده (مانند احکام منتخبه) اطلاق میشود.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی معمولاً با سکون حرف پایانی یعنی «مُنْتَخَبَه» (muntakhabah) تلفظ میشود.
در جدول
کلمهٔ منتخبه دارای ۶ حرف است. بسته به طراح جدول، پاسخ میتواند خود این واژه یا مترادفهای آن نظیر برگزیده، گزیده و دستچین باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم در حالت مؤنث یا اشیای مرتبط، از صفاتی نظیر Selected یا Chosen استفاده میشود.
به فارسی
به جای واژهٔ عربی منتخبه، در زبان فارسی اصیل میتوان از کلماتی مانند برگزیده، گزیده، دستچین یا پسندیده استفاده کرد.
در قرآن
کلمهٔ منتخبه یا ریشهٔ «انتخاب» در قرآن وجود ندارد. قرآن برای بیان مفهوم برگزیدگی و انتخاب الهی از ریشههای دیگری مانند «جبی» (اجتباء)، «صطفی» (اصطفاء) یا «خیر» (اختیار) استفاده کرده است.
نماد چیست
منتخبه واژهای ساختاری و دستوری است؛ اما در متون ادبی و اسلامی میتواند بار معناییِ نشانگرِ «خاص بودن، برگزیدگی الهی یا اجتماعی و گزینش مثبت» را به همراه داشته باشد.
جمعبندی و توضیح کامل منتخبه
واژهٔ «منتخبه» صورت مؤنث کلمهٔ «منتخب» است که از ریشهٔ عربی «نخب» (به معنی بیرون کشیدن بهترین بخش از هر چیز) در باب افتعال ساخته شده است. این واژه در زبان فارسی به عنوان صفت برای اشخاص زن یا مفاهیم و مجموعههای مؤنث به کار میرود و نشاندهنده آن است که مورد نظر، از میان همردیفان خود دستچین و پسندیده شده است.
از نظر کاربرد اداری و دینی، این اصطلاح معمولاً در ترکیبهایی مانند «احکام منتخبه» دیده میشود که به معنای فتاوا یا قوانین برگزیده و گلچینشده برای دسترسی آسانتر است. این کلمه در قرآن کریم نیامده و کتاب آسمانی برای این مفهوم از ریشههای مترادف دیگری بهره برده است.
در مجموع، منتخبه واژهای با بار معنایی مثبت و محترمانه است که بر ترجیح، برتری و گزینش هوشمندانه دلالت دارد و در بازیهای کلامی و جدول کلمات متقاطع نیز به عنوان یک واژهٔ ۶ حرفی با معادلهایی چون برگزیده شناخته میشود.