یعنی چه
عبارت «پاداش مقربان» به معنای اجر، ثواب و نعمتهای خاص مادی و معنوی در جهان آخرت است که خداوند متعال به بندگان برگزیده و پیشگام در ایمان که به عالیترین مرتبه قرب الهی رسیدهاند، اختصاص میدهد.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت «پاداشِ مُقَرَّبان» (pādāsh-e moqarrabān) است که در آن واژه مقربان با تشدید بر روی حرف «ر» ادا میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این عبارت دقیقاً «پاداش مقربان» با ۱۱ حرف است. همچنین نمونههای عینی آن مانند «روح و ریحان» یا «تسنیم» نیز ممکن است مد نظر باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از عباراتی نظیر Reward of those nearest to God (پاداش کسانی که به خدا نزدیکترینند) یا Recompense of the righteous close to God استفاده میشود.
در قرآن
اگرچه این ترکیب اضافی به صورت یکجا در قرآن نیامده، اما واژه «المقربون» و پاداشهای آنان صراحتاً ذکر شده است؛ از جمله در سوره واقعه آیات ۱۱-۱۲ («أُولَٰئِكَ الْمُقَرَّبُونَ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ») و آیات ۸۸-۸۹ که پاداش آنان را «روح و ریحان و جنت نعیم» معرفی میکند و همچنین در سوره مطففین که چشمه «تسنیم» را مخصوص مقربان میداند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و متون عرفانی، پاداش مقربان نماد دستیابی به کمال معنوی، آرامش خالص و ابدی، و بالاترین مرتبه رضایت الهی است. مصادیقی چون چشمه تسنیم و روح و ریحان نیز نمادهای عینی این لذت و قرب شهودی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل پاداش مقربان
عبارت «پاداش مقربان» یک ترکیب اصطلاحی، دینی و قرآنی در زبان فارسی است که از دو واژه «پاداش» (با ریشه فارسی میانه به معنای مزد و جزا) و «مقربان» (با ریشه عربی قرب به معنی نزدیکشدگان) تشکیل شده است. این اصطلاح در فرهنگ معارف اسلامی به عالیترین و ویژهترین نعمتهای بهشتی اشاره دارد که خداوند برای بندگان خاص، مخلص و پیشگام خود در ایمان (سابقون) مقدر کرده است.
بر اساس آیات قرآن کریم، پاداش این گروه از بندگان فراتر از نعمتهای عمومی بهشت بوده و با واژگانی چون «روح و ریحان» (آرامش و روزی پاک) و نوشیدن از چشمه زلال «تسنیم» توصیف شده است. در حقیقت، این اصطلاح در تفاسیر عرفانی و اخلاقی نمادی از رسیدن به کمال معنوی، لقاءالله و آرامش مطلق در محضر الهی به شمار میرود.