یعنی چه
این عبارت به معنای پذیرفتن دعا و فریادرسی از کسانی است که در شرایط سخت و بحرانی قرار گرفتهاند و تمام راههای چاره بر آنها بسته شده است. در فرهنگ اسلامی، این ویژگی مظهر لطف و رحمت بیکران الهی در اوج ناامیدی بندگان است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب مضاف و مضافالیه عربی به صورت «إجابةُ المُضْطَرّین» است که در زبان فارسی با سکون املایی همزه وصل خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت به عنوان صفت الهی یا توصیف آیه ۶۲ سوره نمل، خودِ کلمه «اجابه المضطرین» با ۱۳ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم عباراتی به کار میرود که بر پاسخگویی به افراد تحت فشار شدید و ناامید دلالت دارد.
به عربی
در زبان عربی این ترکیب صفت و فعلی اختصاصی برای خداوند است که گرفتاری را از فردِ دچار اضطرار برمیدارد.
به فارسی
معادل روان فارسی این عبارت «فریادرسی از درماندگان» یا «پاسخ دادن به نیاز بیچارگان» است که قطع امید کامل از اسباب مادی و توجه به پناهگاهی مطلق را میرساند.
در قرآن
این ترکیب عینا در قرآن نیامده است بلکه صورت جمعِ عبارتِ قرآنی «أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ» در آیه ۶۲ سوره نمل است. در این آیه مفردِ کلمه یعنی «المضطر» به کار رفته و کاربرد «المضطرین» جنبه تفسیری و ادبی دارد.
جمعبندی و توضیح کامل اجابه المضطرین
عبارت «اجابه المضطرین» یک ترکیب مضاف و مضافالیه عربی است که وارد زبان و ادبیات فارسی شده و به معنای پاسخ دادن به دعای درماندگان و ناچارشدگان است. ریشه کلمه اجابه از «ج و ب» و مضطرین از «ض ر ر» گرفته شده که نشاندهنده موقعیتی است که در آن فرد تحت فشار و سختی شدید قرار دارد و هیچ راه نجاتی برای خود نمیبیند.
این عبارت ریشه عمیقی در فرهنگ قرآنی دارد و برگرفته از آیه مشهور «امن یجیب» (آیه ۶۲ سوره نمل) است. در فرهنگ اسلامی و عرفانی، این مفهوم نماد امیدِ مطلق در اوج ناامیدی از اسباب مادی و دنیوی است و به عنوان یکی از صفات بارز الهی در فریادرسی از بندگان شناخته میشود.
از نظر شمارش حروفی در جدول کلمات متقاطع، این عبارت دقیقاً ۱۳ حرف دارد. همچنین در برخی تفاسیر و روایات، این واژه به عنوان نمادی از حضرت مهدی (عج) در لحظه ظهور یاد شده است که در نهایت اضطرار، خداوند را در کنار کعبه میخواند و دعایش مستجاب میشود.