یعنی چه
ترکیبی وصفی به معنای اراده و مقصودِ ارزشمند، پاک و متعالی است که فرد را به سوی اهداف بزرگتر از منافع مادی و موقت هدایت میکند؛ مانند نیت خالصانه برای کمال اخلاقی.
تلفظ
این ترکیب از دو بخش «قَصْد» (با فتح قاف و سکون صاد) و «عالی» (با الف ممدوح و کسر لام) تشکیل شده که با کسرهٔ اضافه به هم متصل میشوند.
در جدول
در جدولهای متقاطع، عبارت «قصد عالی» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «نیت والا» یا «اراده بلندمرتبه» کاربرد دارد و مجموعاً دارای ۷ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، عبارات فوق دقیقترین معادلها برای رساندن مفهوم اراده و نیت پاک و ارزشمند هستند.
به عربی
ریشهٔ هر دو کلمه عربی است و در زبان مبدأ نیز برای اشاره به مقاصد شریف، معنوی و بزرگ اخلاقی به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی اصیل و ترکیبات جایگزین شامل نیت پاک، هدف والا، اراده برتر، عزم رفیع، خواست ارزشمند و علوّ همت هستند.
جمعبندی و توضیح کامل قصد عالی
ترکیب وصفی «قصد عالی» از کنار هم قرار گرفتن دو واژه با ریشهٔ عربی (قصد به معنی آهنگ و اراده نمودن، و عالی به معنی بلندمرتبه و شریف) در زبان فارسی پدید آمده است. این اصطلاح بیشتر در ادبیات عرفانی، اخلاقی و فقهی رواج دارد و نشاندهندهٔ آن است که انسان در رفتارهای خود، اهدافی فراتر از مادیاتِ ناچیز و روزمرگیهای پست را دنبال میکند.
در فرهنگ و متون عرفانی ما، داشتن چنین قصدی به عنوان پیشنیاز اصلی حرکت به سوی کمال شناخته میشود؛ به طوری که انسانهای دارای همت بلند و قصد عالی را به پرندگانی بلندپرواز همچون شاهین یا عنقا تشبیه میکنند که به دانههای کوچک روی زمین قانع نمیشوند. اگرچه این ترکیبِ خاص عینا در قرآن نیامده، اما مفاهیم همراستای آن مانند اخلاص در عمل و اراده کردن وجهالله کاملاً بر آن منطبق است.
در یک جمعبندی کاربردی، قصد عالی یعنی مجهز شدن به یک نیروی محرکهٔ درونی اخلاقی و ارزشمند، که هدف نهایی آن خیرخواهی، رشد معنوی و دستیابی به والاترین درجات انسانی است.