یعنی چه
تاجپرست صفت مرکبی است که به فردی اشاره دارد که دلبستگی، ستایش یا پرستش افراطی نسبت به تاج (به عنوان نماد سلطنت و پادشاهی) دارد. مجازاً به معنای سلطنتطلب افراطی، جاهطلب، شاهدوست یا کسی است که حکومت و مادیات دنیوی را بیش از هر چیز دیگری میپرستد و طالب قدرت موروثی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت [تاجْ پَرَست] است که از دو بخش «تاج» (اسم) و «پرست» (بن مضارع از مصدر پرستیدن) تشکیل شده است.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ دقیق این مدخل خودِ واژهٔ «تاج پرست» است که ۷ حرف دارد. از معادلهای دیگر آن در جدول میتوان به تاجخواه یا جاهطلب اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن از عبارات ترکیبی مانند Crown-worshipper برای بیان معنای تحتاللفظی و واژگانی، و از Ambitious for the throne یا Royalist برای کاربردهای سیاسی استفاده میشود.
به فارسی
از نزدیکترین برگردانها و مترادفهای فارسی این واژه میتوان به شاهپرست، افسرخواه، تختطلب، پادشاهدوست و منصبخواه اشاره کرد که همگی بر مفهوم دلبستگی به مادیات و قدرت حاکمیت دلالت دارند.
نماد چیست
واژهٔ تاجپرست به صورت نمادین نشاندهندهٔ گرایش افراطی به نظام پادشاهی، شیفتگی به قدرت موروثی و نقد قدرتپرستی است. این مفهوم در ادبیات انتقادی نماد حاکمان یا افرادی است که شکوه دنیوی و مادیات حکومت را والاتر از هر ارزش دیگری قرار میدهند.
جمعبندی و توضیح کامل تاج پرست
واژهٔ «تاجپرست» یک صفت مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب «تاج» (به معنی نشان و کلاه سلطنت) و «پرست» (از مصدر پرستیدن به معنی ستایش و دلبستگی شدید) ساخته شده است. اگرچه این واژه در برخی فرهنگهای معتبر مانند دهخدا به عنوان صفت پادشاهِ دوستدار تاج و تخت یا فرد جاهطلب ثبت شده، اما ساختار آن کاملاً قیاسی و بر اساس الگوی واژگانی معروفی همچون وطنپرست یا شاهپرست است.
این کلمه در بافتهای سیاسی، ادبی و اجتماعی دارای بار معنایی انتقادی است و به کسانی اطلاق میشود که شیفتهٔ نظام سلطنتی، قدرت موروثی و حاکمیت مادی هستند. در بازیهای جدول و کلمات متقاطع، این واژه دقیقاً ۷ حرف دارد و به عنوان پاسخی برای مفاهیمی چون جاهطلب، تختطلب یا پادشاهدوست افراطی به کار میرود.