یعنی چه
این اصطلاح در زبان فارسی عامیانه و ادبی برای توصیف فضا یا دری که چهارطاق و کاملاً گشوده رها شده، و همچنین برای اشاره به وضعیت، رفتار یا زندگی بینظم، بیحساب و کتاب و بدون انضباط و مهار به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح و روان این اصطلاح عامیانه با فتح واو و لام در بخش اول، و ساکن بودن گاف است که با ضمهٔ عطف به کلمهٔ واز متصل میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این اصطلاح معمولاً به عنوان راهنمای سوالاتی همچون «کاملاً باز»، «بیدر و پیکر» یا «بیقید و بند» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، برای توصیف فضاهای فیزیکی کاملاً باز از Wide open یا Ajar و برای توصیف رفتار و انضباط از کلماتی مثل Lax و Disorganized استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی اصیل و معیار، واژههایی نظیر گشاده، باز، بیسامان، شلخته، لاابالی و متشتت به عنوان معادلهای دقیق این اصطلاح عامیانه شناخته میشوند.
نماد چیست
این اصطلاح در فرهنگ زبانی به عنوان نمادی از زندگی بیقید، محیطهای آشفته و بدون سرپرست، و به طور کلی تصویر ذهنی یک درِ چهارطاق باز یا جامعهٔ بدون قانون و مهار به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ولنگ و واز
اصطلاح «ولنگ و واز» یکی از ترکیبات عامیانه و کنایی جذاب در زبان فارسی است که از نظر ساختار زبانی یک صفت مرکب اتباعی (تأکیدی) محسوب میشود. جزء اول آن یعنی «ولنگ» به تنهایی معنای مستقلی ندارد و برای تأکید ساخته شده، اما جزء دوم یعنی «واز» در واقع همان شکل کهن و دری واژهٔ «باز» به معنی گشوده است. این ترکیب در طول زمان معنایی فراتر از باز بودن فیزیکی یافته است.
در کاربرد روزمره، این واژه دو جنبه معنایی متمایز دارد؛ از یک سو برای توصیف اشیاء و مکانها به کار میرود (مانند در یا پنجرهای که بدون حفاظت چهارطاق رها شده است) و از سوی دیگر، کنایه از سبک زندگی، رفتار یا محیطی است که هیچگونه نظم، انضباط، قانون یا مهار اخلاقی و اجتماعی بر آن حاکم نیست و به نوعی بیبندوباری و لاابالیگری اشاره دارد.