یعنی چه
عبارت «نظیر و مانند» یک ترکیب تأکیدی و تکراری در زبان فارسی است که برای تقویت مفهوم شباهت کامل، همتایی و همارزی بین دو یا چند چیز به کار میرود؛ به این معنی که دو پدیده از نظر خصوصیات و ویژگیها کاملاً با یکدیگر قابل مقایسه و یکسان هستند.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت «نَظیر وَ مانَند» است که واژه نخست با فتح نون و کسر ظاء و واژه دوم با فتح نونِ دوم خوانده میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، پاسخ دقیق برای این عبارت ۱۰ حرفی خودِ «نظیر و مانند» است. با این حال، کلماتی چون مشابه، همانند، شبیه و همتا نیز به عنوان پاسخهای جایگزین و کوتاهتر کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم شباهت و همتایی از واژگان متنوعی با توجه به لحن متن استفاده میشود که رایجترین آنها مشابه بودن یا همتا بودن را بیان میکنند.
به عربی
در زبان عربی از ریشههای مختلفی برای بیان شباهت استفاده میشود. خود واژه «نظیر» از زبان عربی به فارسی وارد شده است و در کنار کلماتی مانند مثل و مماثل برای بیان همسانی به کار میرود.
به فارسی
برگردانها و واژههای هممعنی فارسی برای این عبارت شامل کلماتی چون همانند، همتا، شبیه، همال، قرین، همطراز، کفو و عدیل است که همگی مفهوم یکسانی و برابری دو چیز را منعکس میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل نظیر و مانند
ترکیب «نظیر و مانند» یکی از نمونههای زیبای مترادفات تفسیری و تأکیدی در زبان فارسی است. این عبارت با کنار هم قرار دادن یک واژه وامگرفته از عربی (نظیر) و یک واژه اصیل فارسی (مانند)، مفهوم شباهت، همتایی و همارزی را با قدرت و تأکید بیشتری به مخاطب منتقل میکند. در نگارش متنهای ادبی و رسمی، استفاده از این ترکیب به استواری کلام کمک میکند.
از نظر ریشهشناسی، واژه نظیر خاستگاهی عربی دارد و در فرهنگهای لغت پیوندهایی میان آن و ریشه «نظر» ذکر شده است، هرچند در خصوص ساختار دقیق اشتقاق آن دیدگاههای متفاوتی وجود دارد. در کاربردهای روزمره، ادبی و حتی حل جدول، این عبارت یادآور مفاهیمی چون مساوات، جفت بودن، مشابهت کامل و بینقص میان دو پدیده یا دو شیء در جهان خارج است.