یعنی چه
«ترد و شکننده» به ویژگی اجسام یا مواد غذایی اشاره دارد که بافت سست، نازک یا خشکی دارند و در اثر کمترین فشار، ضربه یا زیر دندان، به راحتی خرد شده و میشکنند. این ترکیب توصیفکننده ظرافت مفرط و آسیبپذیری بالا است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت [tord va šekanande] است؛ واژه اول با ضمه روی تاء و واژه دوم به صورت صفت فاعلی از مصدر شکستن تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، عبارت «ترد و شکننده» دقیقاً یک پاسخ ۱۰ حرفی است. همچنین ممکن است با توجه به تعداد خانهها، پاسخهای کوتاهتری مثل ترد یا شکننده مد نظر باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به نوع ماده، از واژگان متفاوتی استفاده میشود؛ برای مواد غذایی لذیذ و تازه کلمات Crisp و Crunchy و برای مواد جامد آسیبپذیر کلمات Brittle و Fragile به کار میروند.
به فارسی
در زبان فارسی برای این مفهوم کلماتی چون زودشکن، رقیق، لطیف، سست، کمدوام و خردشونده به کار میرود. در مقابل، واژههایی مانند چغر، محکم، مقاوم و ضخیم به عنوان متضاد آن شناخته میشوند.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عامه، شکنندگی نمادی از ظرافت مفرط، روحیه حساس و بیدوامی و زوالپذیری مادیات دنیا است. در مقابل، واژه ترد در اصطلاحات روزمره نمادی از تازگی، مرغوبیت و کیفیت عالی مواد غذایی محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ترد و شکننده
عبارت «ترد و شکننده» ترکیبی از دو واژه هممعنی است که به طور کلی به هر چیزی که پایداری ساختاری کمی دارد و در اثر نیرویی کوچک از هم میپاشد، اطلاق میشود. واژه «تُرد» ریشهای اصیل و فارسی دارد که بیشتر در توصیف خوراکیهای تازه و خوشخوراک به کار میرود و زیر دندان صدا میدهد. واژه «شکننده» صفت فاعلی برخاسته از مصدر شکستن با ریشه پارسی میانه است که ابعاد فیزیکی و استعاری گستردهتری دارد.
این اصطلاح در کنار کاربرد فیزیکی برای اجسامی چون شیشه و سفال، یا کاربرد غذایی برای چیپس و بیسکویت، در ادبیات کاربردی استعاری دارد. روحیه حساس انسانها، دلهای ظریف و حتی موقعیتهای سیاسی و اجتماعی ناپایدار همگی میتوانند با این صفت توصیف شوند تا میزان بالای آسیبپذیری و نیاز آنها به مراقبت آشکار شود.