یعنی چه
مثال آوردن به معنای بیان کردن یک نمونه، مصداق، حکایت یا شاهد برای روشن شدن یک سخن، ایده یا مفهوم ذهنی است تا فهم آن برای مخاطب آسانتر شود. این ترکیب فعلی از واژگان پرکاربرد در حوزههای آموزشی، منطقی و گفتوگوهای روزمره است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «مِثال آوَرْدَن» (mesāl āvardan) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، عبارت «مثال آوردن» به عنوان پاسخ ۹ حرفی برای راهنمای «نمونه ذکر کردن» یا «تمثیل» استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از اصطلاحات رایج فوق برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی فعل و ترکیبهای ساختاری فوق دقیقاً معادل مثال آوردن هستند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی این عبارت به طور گسترده برای این مفهوم به کار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی مترادفهای دقیقی چون نمونه آوردن، مصداق آوردن، تمثیل کردن، مثل زدن و استشهاد کردن برای این اصطلاح وجود دارد.
جمعبندی و توضیح کامل مثال آوردن
عبارت «مثال آوردن» یک مصدر مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب واژهٔ عربی «مثال» (به معنی شبیه و مانند) و فعل فارسی «آوردن» (برجایمانده از پهلوی) ساخته شده است. این اصطلاح ابزاری کلیدی در منطق، ادبیات، آموزش و محاورات روزمره برای ابهامزدایی و عینیسازی مفاهیم انتزاعی به شمار میرود.
در متون دینی و بهویژه قرآن کریم، اگرچه خود این ترکیب فارسی وجود ندارد، اما معادل ساختاری دقیق آن یعنی «ضرب المثل» بارها برای فهم بهتر انسانها و تبیین مفاهیم عمیق به کار رفته است. این روش به مخاطب کمک میکند تا از طریق امور ملموس به حقایق کلان پی ببرد.