یعنی چه
شگفتآمیز به هر امر، پدیده یا ویژگی اطلاق میشود که فراتر از انتظار و سنجههای عادی باشد و در بیننده یا شنونده حس حیرت، بهت و اعجاب عمیق ایجاد کند.
تلفظ
این واژه از ترکیب مصوتها و صامتهای فارسی به صورت «شِگِفْتآمیز» تلفظ میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، این واژه بر اساس تعداد حروف (۸ حرف) یا از طریق مترادفهای چهارحرفی مانند عجیب و شگرف طراحان را راهنمایی میکند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگان متعددی برای رساندن این معنا وجود دارند که بسته به شدت شگفتی انتخاب میشوند.
به فارسی
این واژه کاملاً ایرانی و ریشه در فارسی میانه دارد. از ریشه «شگفت» (به معنی حیرت یا سخت) به همراه پسوند «آمیز» (آمیخته با) ترکیب شده است که در کنار واژهٔ هممعنیاش یعنی شگفتانگیز به کار میرود.
نماد چیست
مفهوم شگفتی در فرهنگ عامه و نشانهشناسی معمولاً با پدیدههای نادری همچون شفق قطبی، رنگینکمان و در نگارش با علامت تعجب یا ستارههای درخشان نمادگذاری میشود.
جمعبندی و توضیح کامل شگفت آمیز
واژهٔ «شگفتآمیز» یکی از صفات اصیل و زیبای زبان فارسی است که ریشه در پهلوی دارد. این واژه برای توصیف حالات، پدیدهها یا کارهایی به کار میرود که از سطح روالهای عادی و تکراری زندگی فراتر رفته و ذهن انسان را دچار بهت و تحسین عمیق میکنند.
در ساختارشناسی زبان، ترکیب شگفت با پسوندهایی چون «آمیز» یا «انگیز» نشاندهنده جریان و پویایی ایجاد شگفتی است. این مفهوم در سنتهای فرهنگی و ادبی، پلی میان جهان مادی و ناشناختههای ماورایی یا عظمت بیکران طبیعت محسوب میشود.