یعنی چه
واژهٔ «عدیمالمثالی» یک ترکیب اسمی-وصفی است که از پیوند واژگان عربی با یای مصدری فارسی شکل گرفته و به معنای فاقدِ نمونه بودن، یگانگی و اوج بینظیری یک چیز یا یک شخص است؛ به طوری که نتوان مشابهی برای آن یافت.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [عَدیمُ الْمِثالی] است. در اصل از ترکیب صفت «عَدیم» (فاقد) و «المِثال» (نمونه) به همراه «ی» مصدرصانع در فارسی ساخته شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای جدول با ۱۱ حرف، خودِ واژه «عدیم المثالی» است. مفاهیم مشابه آن شامل بینظیری و بیهمتایی هستند.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم عدیمالمثالی در انگلیسی از واژگانی استفاده میشود که بر اصالت، یگانگی و نبودِ همتا دلالت دارند.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی این واژه شامل بینظیری، بیهمتایی و بیمانندی است که کیفیت منحصربهفرد بودن یک پدیده یا ذات را به زیباترین شکل بیان میکنند.
در قرآن
عینِ ترکیبِ «عدیمالمثال» یا «عدیمالمثالی» در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، مفهومِ اصیل آن یعنی بیهمتایی و بیمانندی ذات پروردگار، در آیاتی مانند «لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ» (هیچ چیزی مانند او نیست) در سوره شوری آیه ۱۱ به وضوح تبیین شده است.
نماد چیست
این واژه یک مفهوم انتزاعی، فلسفی و عرفانی است و نماد فیزیکی خاصی ندارد؛ اما در ادبیات و عرفان فارسی، نمادی برای توصیف کمال مطلق، یکتایی خداوند و بیجانشین بودن معشوق به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل عدیم المثالی
واژه «عدیمالمثالی» اسمی مصدری است که از ترکیب صفت عربی «عدیمالمثال» (به معنی فاقدِ نمونه و مانند) با «یای» مصدری فارسی حاصل شده است. اگرچه در ریشهشناسی اصلی، صورتِ صفتِ آن یعنی «عدیمالمثال» کاربرد دقیقتر و اصیلتری در متون دارد، اما شکل مصدری آن نیز در زبان فارسی برای رساندن مفهومِ کیفیتِ بینظیری و بیهمتایی تام به کار میرود.
این اصطلاح در حوزههای ادبی، کلامی و عرفانی کاربرد فراوانی دارد؛ به ویژه زمانی که سخن از ذات پروردگار یا ویژگیهای منحصربهفرد و بیمانندِ یک پدیده در میان باشد. هرچند که خودِ لفظ در قرآن کریم یافت نمیشود، اما بار معنایی آن کاملاً منطبق بر توحید و نفی شباهت برای خداوند است.
در مجموع، این کلمه بیانگر اوج یگانگی و منحصربهفرد بودن است؛ حالتی که در آن هیچ جایگزین، شبیهساز یا نمونه مشابهی برای موصوف متصور نیست و کمالِ بیرقیب بودن را در ذهن مخاطب تداعی میکند.