یعنی چه
حباری نام پرندهای صحرایی، بزرگ و خاکستریرنگ است که به دلیل گردن بلند، پاهای قوی و زندگی در مناطق خشک و نیمهخشک شناخته میشود. این پرنده بیشتر روی زمین راه میرود و تمایل چندانی به پرواز طولانی ندارد.
تلفظ
این واژه در زبان عربی به صورت حُبَارَى (ḥubārā) تلفظ میشود و در زبان فارسی نیز با همین تلفظ یا به صورت حباری (با صدای ی در انتها) به کار میرود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ پنج حرفی برای این پرنده «حباری» است. معادلهای دیگر آن نظیر هوبره (۵ حرف) یا چرز (۳ حرف) نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این پرنده بیابانی و گونههای مختلف آن از واژه Bustard استفاده میشود.
به ترکی
در فرهنگ لغات ترکی، این پرنده را با نام طوی قوشی (Toy kuşu) یا عینا با وامواژهٔ حباری میشناسند.
به فارسی
واژه حباری در واقع شکل معرب (عربیشده) از واژه فارسی هوبره یا آهوبره است که دوباره به ادبیات فارسی بازگشته است. از دیگر نامهای فارسی آن میتوان به چرز، خرچال و تغدری اشاره کرد.
نماد چیست
در ادبیات و ضربالمثلهای کهن عربی، حباری به سادگی و حماقت زیاد شناخته میشود (مانند مَثَل أبله من الحبارى). با این حال، در فرهنگ عامه نماد عشق شدید به فرزند و آموزش پرواز به اوست. همچنین در ادبیات شکار، این پرنده نماد صید و شکاری ارزشمند برای شاهین و باز به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل حباری
حباری که در زبان فارسی امروزی بیشتر با نام «هوبره» یا «چرز» شناخته میشود، یک پرنده بیابانی و درشتجثه است. این واژه در اصل ریشه در واژگان فارسی (هوبره) دارد که پس از ورود به زبان عربی به صورت معرب «حُبارى» درآمده و مجدداً به متون ادبی و فقهی فارسی وارد شده است.
این پرنده در فرهنگ و ادبیات خاورمیانه جایگاه ویژهای دارد؛ از یک سو به دلیل نوع رفتار و سادگیاش در ضربالمثلها نماد حماقت به شمار میرود و از سوی دیگر به دلیل علاقه زیاد به جوجههایش شناخته میشود. در حوزه سرگرمی و جدول نیز، کلمه پنج حرفی «حباری» یا برابرهای آن مانند هوبره کاربرد فراوانی دارند.