یعنی چه
انقراض بشر به معنای از بین رفتن قطعی و برگشتناپذیر تمامی اعضای گونهٔ انسان (Homo sapiens) است، به گونهای که دیگر هیچ فردی از این تبار برای بقا، تولیدمثل و ادامهٔ حیات روی زمین باقی نماند.
تلفظ
این عبارت به صورت «اِنْقِراض» (inqirāḍ) با کسر همزه و سکون نون و «بَشَر» (bašar) با فتح ب و ش تلفظ میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژهٔ extinction به معنای خاموش شدن و نابودی کامل یک گونهٔ زیستی است که در ترکیب با human به انقراض انسان اشاره دارد.
به عربی
در زبان عربی از واژگان «انقراض» و «فناء» در ترکیب با البشر یا البشرية برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به فارسی
معادلها و برگردانهای روان فارسی این اصطلاح شامل تعابیری چون «نابودی نسل انسان»، «فرومیرش بشر»، «پایان تمدن انسانی» و «زوال بشریت» است.
در قرآن
ترکیب عینی «انقراض بشر» در متن قرآن وجود ندارد؛ اما مفاهیم همراستا با آن مانند هلاکت و نابودی کامل تمدنها و اقوام فاسد گذشته با واژگانی چون «تدمیر» و «إهلاک»، و همچنین برچیده شدن کل حیات در دنیا در آستانهٔ قیامت مطرح شده است.
نماد چیست
این مفهوم در جهان با «ساعت آخرالزمان» (Doomsday Clock) به عنوان نماد علمی نزدیکی به نابودی خودخواسته، و «نماد انقراض» (یک ساعت شنی درون دایره) به عنوان نماد جنبشهای محیطزیستی شناخته میشود. در فلسفه نیز نماد پایان تمدن و پوچی نهایی است.
جمعبندی و توضیح کامل انقراض بشر
عبارت «انقراض بشر» به معنای پایان قطعی و نابودی کامل گونهٔ انسان روی زمین است، به طوری که هیچ فرد زندهای برای ادامه نسل باقی نماند. واژه انقراض ریشه در زبان عربی دارد و معادل علمی آن در زبان انگلیسی Extinction است که به خاموش شدن یا از بین رفتن یک گونه زیستی اشاره میکند.
این اصطلاح اگرچه به طور مستقیم در کتابهای آسمانی مانند قرآن نیامده است، اما مفاهیم مشابهی چون نابودی تمدنهای گذشته و برچیده شدن بساط حیات زمین در آستانه رستاخیز را در بر میگیرد. امروزه در مجامع علمی و محیطزیستی، پدیدههایی چون جنگهای هستهای، تغییرات شدید اقلیمی و ریسکهای فناوری به عنوان عوامل بالقوه این رخداد بررسی میشوند و نمادهایی مانند ساعت آخرالزمان بیانگر میزان تکاپوی بشر در مرز بقا و نابودی است.