یعنی چه
این عبارت از ریشه عربی «نبت» گرفته شده است. در لغت، «نَبَتَ» به معنای روییدن و «أَنْبَتَ» به معنای رویاندن است. بنابراین، «تُنْبِتُ الأرض» به این معناست که زمین با استفاده از مواهب طبیعی، گیاهان، سبزهها و محصولات کشاورزی را بارور کرده، پرورش میدهد و از دل خود خارج میسازد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت با ضمه روی تاء اول، سکون روی نون، کسره زیر باء، ضمه روی تاء دوم و اتصال آن به الف و لام «الارض» به صورت «تُنْبِتُ الْأَرْض» انجام میشود.
در جدول
در مسابقات طراح جدول و سرگرمی، اگر پرسشی با عنوان «زمین میرویاند در قرآن» یا عبارتی ۹ حرفی با این مضمون مطرح شود، پاسخ دقیق آن «تنبت الارض» است.
به عربی
این ترکیب خود یک ساختار فعلی و اسمی کامل در زبان عربی فصیح است که جهت توصیف فرآیند گیاهافشانی و باروری خاک به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این عبارت قرآنی شامل «زمین میرویاند»، «رویش زمین» و «پدید آمدن نباتات از خاک» است که فعالیت حیاتی طبیعت را توصیف میکند.
در قرآن
این عبارت دقیقاً در آیه ۶۱ سوره بقره در جریان درخواست بنیاسرائیل از حضرت موسی (ع) آمده است: «...مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ مِنْ بَقْلِهَا وَقِثَّائِهَا...» (از آنچه زمین میرویاند از سبزی و خیار آن). همچنین مشتقات آن مانند «مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ» در آیه ۳۶ سوره یس برای اشاره به رزق الهی دیده میشود.
نماد چیست
در ادبیات، عرفان و تفاسیر دینی، این عبارت نمادی از سخاوت طبیعت، زنده شدن خاک مرده (که خود یادآور معاد و رستاخیز انسانهاست) و تجلی قدرت و برکت آفرینش خداوند به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل تنبت الارض
عبارت «تُنْبِتُ الأرض» یک ترکیب فعلی و اسمی اصالتاً عربی است که به طور گسترده در متون دینی، تفاسیر قرآنی و ادبیات عرفانی فارسی مورد استفاده قرار میگیرد. این عبارت از ریشه «نبت» گرفته شده و به معنای رویاندن، رشد دادن و پدید آوردن انواع گیاهان، سبزهها و نباتات توسط خاک و زمین است.
در فرهنگ اسلامی و قرآنی، این اصطلاح فراتر از یک پدیده ساده طبیعی قلمداد میشود. این عبارت در آیاتی نظیر آیه ۶۱ سوره بقره به نعمتها و مواهب زمین اشاره دارد و در نگاه تفسیری، نمادی عمیق از باروری، برکت، حیات مجدد و تجلی قدرت رستاخیز خداوند در زنده کردن زمین مرده به شمار میرود.
به طور کلی، این واژه پویایی و سخاوت طبیعت را تحت اراده الهی توصیف میکند و در کاربردهای مدرن مانند جداول کلمات متقاطع و لغتنامهها، به عنوان یک عبارت ۹ حرفی با مفهوم دینی و زیستی شناخته میشود.