یعنی چه
در اصطلاح حقوق اساسی و علوم سیاسی، تکمجلسی به نظام حکومتی و تقنینی گفته میشود که در آن قوه مقننه تنها از یک مجلس یا اتاق تشکیل شده است. در این سیستم، قوانین مصوب با تأیید همین یک مجلس اعتبار قانونی پیدا میکنند و نیازی به بررسی یا تأیید مجلس دومی (مانند مجلس سنا یا اعیان) ندارند.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه «تک مجلسی» به عنوان معادل نظامهای پارلمانی یکبافتی کاربرد دارد و دقیقاً ۷ حرف دارد.
به انگلیسی
در ادبیات سیاسی بینالمللی و زبان انگلیسی، برای اشاره به نظامهای قانونگذاری تکساختی از این واژهها استفاده میشود.
به عربی
حقوقدانان و رسانههای عربزبان برای توصیف پارلمانهای تکساختاری از این اصطلاحات استفاده میکنند.
به ترکی
در ساختار سیاسی کشور ترکیه که خود یک نظام تکمجلسی است، از این واژه استفاده میشود.
به فارسی
در متون حقوقی و اداری کشور، علاوه بر واژه تکمجلسی، اصطلاح «یکمجلسی» نیز به عنوان صفت یا معادل ساختار پارلمانی واحد به کار میرود.
نماد چیست
به عنوان یک مفهوم ساختاری در علوم سیاسی، تکمجلسی نماد سمبلیک، باستانی یا آیکونیک خاصی ندارد و صرفاً بازتابدهنده تمرکز قدرت قانونگذاری در یک نهاد واحد است.
جمعبندی و توضیح کامل تک مجلسی
واژه «تکمجلسی» اصطلاحی رایج در حقوق اساسی و علوم سیاسی است که به ساختار قوه مقننه در برخی کشورها اشاره دارد. در این نوع نظام پارلمانی، فرآیند وضع قوانین سرعت بیشتری دارد؛ چرا که مصوبات نمایندگان مستقیماً پس از تصویب (و طی مراحل نظارتی نظیر شورای نگهبان در ایران) به قانون تبدیل شده و معطل بررسی در مجلس ثانویه یا سنا نمیمانند. کشورهایی مانند ایران، ترکیه و سوئد از این الگوی تقنینی پیروی میکنند.
از نظر لغوی، این کلمه یک ترکیب صفت بیانی مرکب از «تک» (پیشوند فارسی به معنای واحد) و «مجلس» (واژه عربی) به همراه یای نسبت است. ساختار تکمجلسی معمولاً در کشورهایی با سیستمهای بسیط و متمرکز کارایی بالایی دارد، در حالی که در کشورهای فدرال بیشتر از سیستم دومجلسی استفاده میشود.