یعنی چه
در لغت به معنی نفس حضرت عیسی است و در اصطلاح و کنایه به نفس یا کلامی گفته میشود که معجزهآسا، شفابخش و آرامشبخش است و میتواند مردگان را زنده کند یا به انسانها جان دوباره ببخشد.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه «دَم» (به فتح دال و سکون ميم) به معنی نفس و «عیسوی» (به کسر عین و فتح سین) به معنی منسوب به حضرت عیسی تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهایی با مفهوم نفس شفابخش یا نفس زنده کننده مردگان در جدول، کلمه «دم عیسوی» با ۷ حرف یا «مسیحادم» است.
به انگلیسی
برای انتقال این مفهوم در زبان انگلیسی معمولاً از عبارات توصیفی که به ویژگی حیاتبخشی یا شفابخشی نفس حضرت عیسی اشاره دارند استفاده میشود.
به فارسی
معادلها و ترکیبهای هممعنی فارسی این واژه شامل دم مسیحایی، نفس عیسوی، جانبخش و زنده کننده هستند که همگی اشاره به قدرت احیاگری معنوی یا مادی دارند.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و عاشقانه فارسی، دم عیسوی مظهر تجلی قدرت الهی، امید، شفای دردهای روحی و کلام دگرگونکننده و نافذ عارفان، شاعران بزرگ یا پزشکان حاذق است.
جمعبندی و توضیح کامل دم عیسوی
عبارت «دم عیسوی» یک ترکیب استعاری و وصفی زیبا در زبان و ادبیات فارسی است که ریشه در باورهای دینی و آیات قرآنی (مانند آیه ۱۱۰ سوره مائده) درباره معجزه حضرت عیسی (ع) در زنده کردن مردگان و دمیدن روح در گل به اذن خداوند دارد. این اصطلاح در طول تاریخ از معنای لغوی خود فراتر رفته و به قلمرو عرفان و شعر راه یافته است.
در ادبیات کلاسیک، شاعرانی چون حافظ و مولانا از این تعبیر برای نشان دادن قدرت شگفتانگیز کلام معشوق یا سخن پیر و انسان کامل استفاده کردهاند؛ کلامی که میتواند روح مرده انسان را بیدار کند و به او حیات معنوی ببخشد. امروزه نیز این عبارت مجازاً برای توصیف پزشکان بسیار ماهر یا هر سخن آرامشبخش و امیدآفرینی که شخص را از وضعیت بحرانی نجات میدهد، به کار میرود.