یعنی چه
مایوس شدن (که نگارش ادبی و صحیحتر آن مأیوس شدن است) به حالت روانیِ کاهش یا از بین رفتن کامل امید به نتیجه، آینده، یک شخص یا یک وضعیت اطلاق میشود. این واژه در زبان فارسی به معنای نومید گشتن و وازده شدن از دستیابی به یک هدف یا آرزو است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت [مایوسْ شُ دَن] یا با همزه به صورت [مأیوسْ شُ دَن] است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، عبارت «مایوس شدن» دقیقاً دارای ۸ حرف است و به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «ناامید شدن» یا «نومید گشتن» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به میزان شدت ناامیدی، از فعلها و عبارات متفاوتی برای بیان این حالت استفاده میشود.
به عربی
واژه مایوس خود ریشه عربی دارد (از مصدر یأس). در زبان عربی افعال و صفات مختلفی برای انتقال دقیق این مفهوم وجود دارد.
در قرآن
هرچند خودِ ترکیب فارسی «مایوس شدن» در متن قرآن نیست، اما ریشه عربی آن بارها به کار رفته است؛ مانند آیه ۸۷ سوره یوسف: «وَلَا تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ...» (و از رحمت خدا مأیوس نشوید). همچنین مفهوم مشابه آن با واژه «قنوط» در آیه ۵۳ سوره زمر آمده است: «لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ».
نماد چیست
در ادبیات، هنر تصویری و نمادشناسی، «مایوس شدن» و ناامیدی با المانهایی همچون غروب خورشید (پایان روشنایی و امید)، برگریزان پاییز یا زمستان طولانی (دوره رکود)، شمع رو به خاموشی و کویر ترکخورده به تصویر کشیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مایوس شدن
عبارت «مایوس شدن» یا «مأیوس شدن» یک مصدر مرکب در زبان فارسی است که ریشه بخش اول آن از واژه عربی «یأس» گرفته شده است. این اصطلاح بازتابدهنده حالتی روانی و درونی است که در آن فرد، انگیزه، طمع یا امید خود را برای رسیدن به یک هدف، بهبود یک وضعیت یا تغییر رفتار یک شخص به طور کامل از دست میدهد و دچار نوعی سرخوردگی میشود.
این مفهوم در فرهنگها و زبانهای مختلف با ظرافتهای متفاوتی بیان میشود و در متون دینی و قرآنی نیز با واژگانی چون یأس و قنوط از آن یاد شده و انسانها همواره از گرفتار شدن در مرتبه شدید آن (ناامیدی از رحمت الهی) منع شدهاند. در حوزه ادبیات و نمادشناسی نیز این حالت را با پدیدههای رو به زوال طبیعت مانند غروب و پاییز پیوند میدهند.